Partner, który mówi twoim językiem

Przez długi czas blablabla czytało twoje sceny w dziewięciu językach. Jeśli pracowałeś w jednym z nich - dobrze. Jeśli nie, dostawałeś głos, który robił wszystko, żeby brzmieć jak twój język, ale z nie tych ust. Wyobraź sobie aktora w Seulu, który próbuje koreańską scenę z czytającym partnerem brzmiącym lekko po amerykańsku. Wystarczający, żeby używać. Za mało, żeby zapomnieć, że tam jest.

To mi przeszkadzało bardziej, niż pokazywałem. Zbudowałem tę aplikację po duńsku - dla siebie - a potem patrzyłem, jak aktorzy w miejscach, w których nigdy nie robiłem castingów, próbują z niej korzystać w językach, których tak naprawdę jeszcze nie mówiła.

Więc szliśmy dalej. Katalog przekroczył osiemdziesiąt głosów i czytają w ponad siedemdziesięciu językach. Aplikacja jest wszędzie, w każdym sklepie, przetłumaczona na dziesiątki języków. blablabla wyszło na cały świat po cichu, tak jak dzieje się większość prawdziwych rzeczy. Bez bannera. Głosy po prostu zaczęły przychodzić.

Dlaczego drugi głos ma większe znaczenie, niż myślisz

Nie próbujesz w próżni. Próbujesz na to, co słyszysz.

Kiedy druga strona wraca z nie tym tempem albo kładzie akcent na złą sylabę, ucho dostosowuje się bez pytania. Uczysz się trafiać w rytm, którego nie będzie w pokoju w dniu castingu. W trakcie próby wszystko brzmi dobrze. Potem przychodzisz na casting, żywy człowiek czyta ze swoim własnym rytmem i coś jest o pół taktu nie tak, i nie możesz powiedzieć dlaczego.

Partner mówiący twoim językiem naprawia coś, o czym nie wiedziałeś, że jest zepsute. Pauzy padają tam, gdzie pauzy naprawdę padają. Pytania wznoszą się tak, jak pytania wznoszą się w tym języku. Przestajesz zarządzać partnerem i zaczynasz go słuchać, a o to w tym chodzi. Drugi głos ma zniknąć, żeby twoja kwestia była jedyną rzeczą w pokoju.

Ponad osiemdziesiąt głosów, w języku, w którym pracujesz

Oto gdzie jesteśmy. Ponad osiemdziesiąt głosów. Ponad siedemdziesiąt języków. Każda postać w scenie dostaje osobny głos, dobrany do roli. Nie jeden płaski narrator czytający każdą część w tym samym rejestrze.

Siedemdziesiąt to liczba na stronie, więc powiem, co oznacza w praktyce. Duński, szwedzki, norweski, fiński w Skandynawii. Niemiecki, francuski, włoski, hiszpański, holenderski, polski przez resztę Europy. Czeski, słowacki, węgierski, rumuński, chorwacki, rosyjski, ukraiński. Arabski, turecki, hebrajski, hindi, tamilski. Japoński, koreański, mandaryński, indonezyjski, malajski, wietnamski, tajski. Portugalski po obu stronach Atlantyku. To skrócona wersja.

Jeśli próbujesz w swoim języku, są bardzo dobre szanse, że go tam znajdziesz. Katalog rośnie, bo to ten fragment aplikacji, który najbardziej chcę doprowadzić do końca.

Właściwy język to za mało. Potrzebujesz właściwego jego zakątka.

To kawałek, z którego jestem cicho dumny, więc powiem wprost i idę dalej.

Trafienie w język to podłoga. Aktor wie w dwie sekundy, czy głos jest z jego świata, czy to turysta przejezdny. Paryska scena czytana quebecką francuszczyzną jest błędna w sposób, którego żaden nie-aktor by nie zauważył, a każdy aktor by poczuł. Więc katalog idzie poziom głębiej niż tylko język.

Francuski w wersji paryskiej i quebeckiej. Portugalski brazylijski i europejski. Mandaryński z kontynentu i z Tajwanu. Arabski w odmianie Zatoki Perskiej, lewantyńskiej i egipskiej. Angielski amerykański i brytyjski. Partner nie mówi tylko twoim językiem. Mówi nim mniej więcej stamtąd, skąd pochodzi twoja scena.

Większość aplikacji do prób daje ci angielski i może kilka europejskich głosów. Rozumiem dlaczego. To dużo roboty dla aktorów, którzy i tak będą robić większość castingów po angielsku. Ale wielu aktorów nie robi castingów po angielsku, a "wystarczający" to dziwna poprzeczka dla kogoś, czyjego całe rzemiosło polega na różnicy między "w okolicy" a "dokładnie". Więc nie zatrzymaliśmy się na łatwych językach. Na tym polega ten zakład, w sumie cichy. Wolimy, żeby partner po prostu brzmiał dobrze, niż żebyśmy opowiadali, jacy jesteśmy sprytni.

Jeśli próba w języku, który nie jest twoim pierwszym, jest dla ciebie osobnym wyzwaniem, napisałem o tym osobno, w próbach scen w języku, który nie jest twoim pierwszym.

Obsadzanie pozostałych postaci

W praktyce prawie o tym nie myślisz. Wgrywasz scenę, wskazujesz swoją postać, a reszta zostaje obsadzona automatycznie - dopasowana językiem i tym, czy rola czyta się jako kobieta czy mężczyzna. Przez większość czasu to koniec historii.

Kiedy nie - otwierasz listę głosów i obsadzasz od nowa. Posłuchasz kilku, wybierasz ten, który brzmi jak osoba, przeciw której grasz. Brat powinien brzmieć jak brat, nie jak broszura. Pełny obraz tego, jak to wpasowuje się w próbę, jest na stronie funkcji.

Potem uruchamiasz scenę. Pozostałe głosy mówią swoje kwestie w twoim języku, z akcentem, który należy do twojej historii, i czekają w ciszy, aż skończysz swoje. Tyle, ile trzeba.

Ten aktor w Seulu ma teraz koreańskiego partnera. Ten z São Paulo ma brazylijskiego, nie lizbońskiego. Pauzy padają tam, gdzie powinny. Nikt już nie robi parodii czyjegość języka. O to chciałem, żeby głosy się troszczyły: zejść z drogi i pozwolić ci grać.

Jeśli chcesz szerszego obrazu pracy bez scenicznego partnera, wszystko jest w kompletnym przewodniku po próbach solo.