blablabla, dla redaktorow i prasy

blablabla zaczelo sie od nieodebranego telefonu. Elias mial casting nastepnego ranka i nie mogl znalezc nikogo do czytania innej roli. Proba przez wiadomosc glosowa wydawala sie nieodpowiednia - mowienie ponad wlasnym nagraniem to nie granie naprzeciw kogos. Musial istniec lepszy partner do prob, a jesli nie istnial, trzeba bylo go zbudowac.

Pierwsza wersja byla projektem weekendowym. Czytala kwestie innej postaci i czekala az powiesz swoje. Tyle. Gdy po raz pierwszy aktor uzywal jej i powiedzial "to naprawde dziala", projekt stal sie powazny.

Zlota regula pojawiala sie wczesnie i nigdy sie nie zmienila: nigdy nie przerywaj aktorowi. Zadnych uwag, zadnego dodatkowego mowionego tekstu, aplikacja czeka nieskonczonosc podczas kolei uzytkownika. Kazda decyzja o funkcji od tego czasu byla mierzona ta regula.

Pod spodem, pipeline na urzadzeniu laczy detektor aktywnosci glosowej Core ML z rozpoznawaniem mowy Apple i zestawem map rownowaznosci per jezyk. Mapy maja najwieksze znaczenie dla nordyckiego tekstu klasycznego - aktor interpretujacy Ibsena lub Holberga nie powinien byc oceniany za poprawna dikcje dla danej epoki. Niewiele aplikacji moze opowiedziec ta historia.

Dzisiaj blablabla jest uzywane przez aktorow w calej Skandynawii i Wielkiej Brytanii, od aplikantow do szkol dramatycznych cwiczacych strony castingowe po pracujacych aktorow filmowych i telewizyjnych przygotowujacych selftapy. Pozostaje projektem jednej osoby z rozmyslem - rzemioslo aplikacji odzwierciedla rzemioslo ludzi, ktorzy jej uzywaja.