blablabla, editörler ve basın için

blablabla bir cevapsız telefon aramasıyla başladı. Elias'ın ertesi sabah bir seçmesi vardı ve diğer rolü okuyacak kimseyi bulamadı. Ses memo prova yanlış hissettirdi - kendinizin kaydı üzerine konuşmak karşındaki biriyle oynamak değildir. Daha iyi bir prova ortağı var olmalıydı, yoksa inşa edilmesi gerekiyordu.

İlk versiyon bir hafta sonu projesiydi. Diğer karakterin repliklerini okuyor ve senin söylemeni bekliyordu. Hepsi buydu. Bir oyuncunun onu kullanıp "bu gerçekten işe yarıyor" dediği ilk anda proje ciddileşti.

Altın Kural erken geldi ve hiç değişmedi: oyuncunun sözünü hiçbir zaman kesme. Koçluk yok, ekstra konuşulan metin yok, uygulama kullanıcı sırasında süresiz bekler. O tarihten sonra her özellik kararı bu kurala göre ölçüldü.

Alt yapıda, cihazdaki bir işlem hattı Core ML ses etkinlik dedektörünü Apple'ın konuşma tanıyıcısıyla ve dil başına eşdeğerlik haritaları setiyle birleştirir. Haritalar İskandinav klasik metinleri için en çok önem taşır - Ibsen veya Holberg oynayan bir oyuncu döneme özgü söylemi için puan kaybetmemeli. Bunu anlatabilen az uygulama var.

Bugün blablabla, drama okulu başvuru sahiplerinden seçme sides'larını çalışanlardan çalışan film ve televizyon oyuncularına, selftape hazırlayan İskandinav ve İngiltere'deki oyuncular tarafından kullanılıyor. Kasıtlı olarak tek kişilik bir proje olarak kalıyor - uygulamanın zanaatı onu kullananların zanaatini yansıtıyor.