INT. ΣΧΟΛΙΚΗ ΤΑΞΗ - ΠΡΩΙ
Τσάρλι: μπαίνει με ένα μεγάλο ανθισμένο φυτό στην αγκαλιά και το αφήνει στην έδρα, γυρίζοντάς το για να βλέπει η δασκάλα την καλή του πλευρά.
Κυρία. Κυρία. Πριν τον κοιτάξετε καλά. Να σας πω κάτι για τον Μπέρναρντ;
Θυμάστε που μου δώσατε τον Μπέρναρντ για τις διακοπές, γιατί είμαι υπεύθυνο παιδί και το παράθυρό μας έχει ήλιο, είπατε. Και είπατε να τον ποτίζω τις Κυριακές. Και τον πότιζα. Το έγραψα στο ημερολόγιο στην κουζίνα μας και ζωγράφισα έναν μικρό Μπέρναρντ σε κάθε Κυριακή.
Λοιπόν. Αυτός είναι ο Μπέρναρντ.
Το ξέρω ότι μεγάλωσε. Είναι το παράθυρο. Και το ξέρω ότι τώρα έχει λουλούδια. Οι άνθρωποι αλλάζουν το καλοκαίρι, κυρία. Ο Τζέιμι Πράις γύρισε με εντελώς καινούργια φωνή. Σ' εκείνον δεν είπατε τίποτα.
Και η γλάστρα είναι άλλη γιατί η παλιά έσπασε. Επειδή μεγάλωσε τόσο. Από το παράθυρο.
Κυρία, παίρνετε εκείνο το ύφος. Αυτό που παίρνετε όταν ο Λίο λέει ότι οι ασκήσεις του είναι στο λεωφορείο.
Εντάξει. Καλά. Η αλήθεια. Τον Αύγουστο πήγαμε στη γιαγιά μου για μια βδομάδα, κι είπα στον αδερφό μου να αναλάβει τις Κυριακές, κι είπε ναι, και δεν το έκανε. Όταν γυρίσαμε, ο Μπέρναρντ ήταν ξυλαράκι. Ένα καφέ ξυλαράκι μέσα σε λίγη σκόνη. Τον πότιζα άλλες δύο Κυριακές, μήπως απλώς κοιμόταν. Δεν κοιμόταν.
Οπότε πήρα τα λεφτά απ' τα γενέθλιά μου και πήγα στο φυτώριο και ζήτησα από την κυρία ό,τι πιο κοντινό είχε σε Μπέρναρντ. Είπε «Τι είναι ο Μπέρναρντ;». Οπότε τον ζωγράφισα. Αυτός έμοιαζε πιο πολύ. Έκανε εννιά στερλίνες και πενήντα. Είχα δέκα.
Μπέρναρντ τον λένε. Του έδωσα το ίδιο όνομα. Κάτι πρέπει να μετράει κι αυτό.
Κι έχω τον παλιό στην τσάντα μου, σ' ένα κουτί για σάντουιτς. Αν θέλετε να του πείτε αντίο.