INT. ΣΑΛΟΝΙ - ΒΡΑΔΥ
Η Μίρα στέκεται δίπλα στο λάπτοπ, κρατώντας μια ξύλινη κουτάλα για δείκτη. Περιμένει να καθίσουν και οι δύο γονείς στις σωστές καρέκλες και πατάει το κουμπί.
Όχι εκεί, μπαμπά, εκεί κάθεται όποιος κάνει την παρουσίαση. Εκεί. Ευχαριστώ. Έχω φτιάξει διαφάνειες. Είναι εννιά. Οι ερωτήσεις στο τέλος, παρακαλώ, το λένε οι κανόνες. Η πρώτη διαφάνεια είναι οι κανόνες.
Διαφάνεια δύο. Αυτός είναι ο Γκούσταβ. Είναι χελώνα. Είναι εξήντα ενός χρονών, δηλαδή πιο μεγάλος κι απ' τους δυο σας μαζί, αν... όχι. Όχι, δεν είναι, το έκανα λάθος, αγνοήστε την πρόσθεση στη διαφάνεια δύο. Είναι πιο μεγάλος απ' τον μπαμπά. Αυτό θέλει να πει η διαφάνεια δύο.
Διαφάνεια τρία, κόστος. Ο Γκούσταβ τρώει μαρούλι. Εμείς ήδη αγοράζουμε μαρούλι. Κανείς σ' αυτή την οικογένεια δεν τρώει το μαρούλι. Μαμά, αγοράζεις ένα κάθε Σάββατο και λιώνει μέσα στο συρτάρι. Αυτά είναι λεφτά στα σκουπίδια. Με τον Γκούσταβ, είναι λεφτά μέσα στον Γκούσταβ.
Η διαφάνεια τέσσερα είναι αυτός με ένα καπελάκι. Δεν έχει πληροφορίες. Είναι για να τον συμπαθήσετε.
Διαφάνεια πέντε. Θα ζήσει άλλα σαράντα χρόνια. Μπορεί πενήντα. Θα ζήσει περισσότερο κι απ' τους δυο σας. Δεν είναι απειλή, είναι προσόν. Όταν δεν θα είστε πια εδώ, θα έχω ακόμα κάτι που ήταν δικό σας. Δηλαδή. Της κυρίας Λίντκβιστ. Καταλάβατε τι εννοώ.
Στη διαφάνεια έξι αρχίζουμε να βιαζόμαστε λίγο. Η κυρία Λίντκβιστ μετακομίζει στο διαμέρισμα της κόρης της το Σάββατο, και το διαμέρισμα δεν έχει κήπο, και είπε ότι αν δεν τον πάρει κανείς θα πρέπει να πάει «κάπου». Το είπε αυτό το «κάπου» όπως το είπατε εσείς για το αυτοκίνητο του παππού.
Η εφτά και η οχτώ ήταν για να σας το φέρω μαλακά. Τις προσπερνάω. Διαφάνεια εννιά. Είναι στην μπανιέρα. Πάνω. Από την Πέμπτη. Κανείς δεν το πρόσεξε, που κάτι λέει για αυτή την οικογένεια και τα μπάνια της. Χωρίς νερό. Μόνο μαρούλι. Το δικό σου μαρούλι, μαμά. Σου είπα ότι δεν πήγε χαμένο.
Μην ανεβείτε ακόμα, κοιμάται. Θα κρατάω την πόρτα. Μπείτε σιγά και πείτε του γεια σαν να έχετε ήδη πει ναι.