INT. OTURMA ODASI - AKŞAM
Mira, işaret çubuğu olarak bir tahta kaşık tutarak dizüstünün yanında durur. İki ebeveyn de doğru sandalyelere oturana kadar bekler, sonra tıklar.
Orası değil baba, orası sunum yapanın sandalyesi. Şuraya. Teşekkürler. Slayt hazırladım. Dokuz tane. Sorular sonda lütfen, kural bu. Birinci slayt kurallar.
İkinci slayt. Bu Gustav. Bir kaplumbağa. Altmış bir yaşında, yani ikinizin yaşı toplansa bile... hayır. Yok, değil, bunu yanlış hesapladım, ikinci slayttaki matematiği boş verin. Babamdan büyük. İkinci slaytın amacı bu.
Üçüncü slayt, maliyet. Gustav marul yiyor. Biz zaten marul alıyoruz. Bu evde kimse marul yemiyor. Anne, sen her cumartesi bir tane alıyorsun ve çekmecede sıvıya dönüyor. Bu çöpe giden para. Gustav olunca para çöpe gitmiyor, Gustav'a gidiyor.
Dördüncü slayt, küçük bir şapkayla Gustav. Bilgi değil. Onu sevesiniz diye.
Beşinci slayt. Kırk yıl daha yaşayacak. Belki elli. İkinizden de uzun yaşayacak. Bu bir tehdit değil, bir özellik. Siz gidince benim elimde size ait bir şey kalacak. Yani. Lindqvist Hanım'a ait bir şey. Ne demek istediğimi anladınız.
Altıncı slaytta işler biraz acilleşiyor. Lindqvist Hanım cumartesi kızının dairesine taşınıyor, dairenin bahçesi yok ve kimse almazsa Gustav'ın 'bir yere' gitmesi gerekiyormuş. 'Bir yere' dedi, tıpkı sizin dedemin arabası için söylediğiniz gibi.
Yedi ve sekiz size bunu yavaş yavaş söyleyecekti. Onları atlıyorum. Dokuzuncu slayt. Küvette. Üst katta. Perşembeden beri. Kimse fark etmedi, bu da bu aile ve küvetler hakkında bir şey söylüyor. Su yok. Sadece marul. Senin marulun anne. Boşa gitmediğini söylemiştim.
Henüz yukarı çıkmayın, uyuyor. Kapıyı ben tutarım. Sessizce girin ve ona evet demişsiniz gibi merhaba deyin.