INT. WOONKAMER - AVOND
Mira staat naast de laptop met een houten lepel als aanwijsstok. Ze wacht tot haar ouders allebei op de juiste stoel zitten en klikt dan.
Niet daar, pap, dat is de stoel van de presentator. Daar. Dank je. Ik heb dia's gemaakt. Het zijn er negen. Vragen graag aan het einde, dat staat in de regels. Dia één zijn de regels.
Dia twee. Dit is Gustav. Hij is een landschildpad. Hij is eenenzestig, dus ouder dan jullie bij elkaar als je... nee. Nee, dat klopt niet, ik heb verkeerd gerekend, negeer de som op dia twee. Hij is ouder dan pap. Dat is het punt van dia twee.
Dia drie, de kosten. Gustav eet sla. Wij kopen al sla. Niemand in dit gezin eet die sla. Mam, je koopt elke zaterdag een krop en die wordt vloeibaar in de groentela. Dat is geld in de vuilnisbak. Met Gustav is het geld in Gustav.
Dia vier is een foto van hem met een hoedje. Daar leer je niks van. Die is zodat jullie hem leuk vinden.
Dia vijf. Hij leeft nog veertig jaar. Misschien vijftig. Hij overleeft jullie allebei. Dat is geen dreigement, dat is een pluspunt. Als jullie er niet meer zijn, heb ik nog iets dat van jullie was. Nou ja. Van Mrs Lindqvist. Jullie snappen wat ik bedoel.
Dia zes, en nu begint het een beetje te dringen. Mrs Lindqvist trekt zaterdag bij haar dochter in, in een flat, en die flat heeft geen tuin, en ze zei dat als niemand hem wil, hij naar 'zo'n plek' moet. Ze zei 'zo'n plek' zoals jullie dat over opa's auto zeiden.
Met zeven en acht wilde ik jullie er rustig op voorbereiden. Die sla ik over. Dia negen. Hij zit in bad. Boven. Sinds donderdag. Niemand heeft iets gemerkt, wat iets zegt over dit gezin en in bad gaan. Geen water. Alleen sla. Jouw sla, mam. Ik zei toch dat die niet werd verspild.
Nog niet naar boven, hij slaapt. Ik hou de deur open. Ga zachtjes naar binnen en zeg hem gedag alsof jullie al ja hebben gezegd.