INT. KEUKEN - NACHT
Nell draait haar telefoon om, kijkt erop en legt hem weer met het scherm naar beneden. Ze schuift een stoel voor haar moeder naar achteren en wacht tot ze zit.
Oké. Op volgorde. Want bij tante Jo vertel je het toch verkeerd, en dan heb ik liever dat je dat nauwkeurig doet.
Zeven tweeënveertig, maandag. Maddie post een foto van de aardrijkskunde-excursie. Ik sta erop. Niet op mijn best. Het lijkt alsof ik word gearresteerd door een heg. Prima. Zeven vierenveertig reageert Ruby met die huilen-van-het-lachen-emoji, elf keer. Ook prima, zo is Ruby, die communiceert met weersverschijnselen.
Zeven vijftig verandert Maddie de groepsnaam in 'Heggenwacht'. Ik zeg niks. Ik heb mijn waardigheid. Acht nul drie snijdt iemand, en ik heb zo mijn vermoedens wie, de foto bij tot alleen mijn gezicht en de heg erop staan, en maakt er de groepsfoto van. Nog steeds niks van mij. Ik ben een rots. Ik ga een yoghurtje eten.
Dan om negen uur zegt Sana: 'Laat haar met rust, ze hielp Mr Dunn met de tent.' Wat klopt. En Maddie zegt: 'Niemand vroeg jou iets, Sana', en Ruby doet weer die lachende, en dat was het. Dat was het, mam. Niet de heg. Die heg kan me niks schelen. Ik typte: 'Zij is de enige van jullie die ooit aardig is geweest tegen iemand, en ze heeft gelijk over de tent', en ik verstuurde het, en toen legde ik mijn telefoon met het scherm naar beneden en at ik ook de rest van jouw yoghurt op. Sorry daarvoor.
Negen nul zes. Verwijderd. Geen bericht. Alleen die kleine grijze tekst. 'Maddie heeft Nell verwijderd.'
Dus nee, ik wil niet dat je haar moeder belt. Ik heb een nieuwe groep gemaakt. Er zitten twee mensen in. Sana heeft de naam al veranderd in Heggenwacht, en ik heb besloten dat ik het nu grappig vind. Mag ik een yoghurtje.