INT. KUCHNIA - NOC
Nell odwraca telefon, sprawdza go i znów odkłada ekranem do dołu. Odsuwa mamie krzesło i czeka, aż usiądzie.
Dobra. Po kolei. Bo u cioci Jo opowiesz to źle, a ja wolę, żebyś źle opowiedziała dokładnie.
Poniedziałek, dziewiętnasta czterdzieści dwa. Maddie wrzuca zdjęcie z wycieczki geograficznej. Jestem na nim. Nie w najlepszej formie. Wyglądam, jakby aresztował mnie żywopłot. Dobra. Dziewiętnasta czterdzieści cztery, Ruby odpowiada tym, co płacze ze śmiechu, jedenaście razy. Też dobrze, Ruby tak ma, porozumiewa się zjawiskami atmosferycznymi.
Dziewiętnasta pięćdziesiąt, Maddie zmienia nazwę grupy na 'Straż Żywopłotu'. Nic nie mówię. Mam godność. Dwudziesta zero trzy ktoś, i mam swoje teorie, przycina zdjęcie tak, że zostaje tylko moja twarz i żywopłot, i ustawia je jako ikonkę grupy. Ode mnie nadal nic. Jestem skałą. Idę zjeść jogurt.
Potem o dziewiątej Sana mówi: 'Zostawcie ją, pomagała panu Dunnowi z namiotem'. Co jest prawdą. A Maddie: 'Ciebie nikt nie pytał, Sana', i Ruby znowu daje tego śmiejącego się, i to było to. To było to, mamo. Nie żywopłot. Mam gdzieś żywopłot. Napisałam: 'Ona jako jedyna z was była kiedykolwiek dla kogokolwiek miła i ma rację z tym namiotem', wysłałam, a potem odłożyłam telefon ekranem do dołu i dojadłam też twój jogurt. Za to przepraszam.
Dwudziesta pierwsza zero sześć. Usunięta. Bez wiadomości. Tylko ten szary paseczek. 'Maddie usunęła Nell'.
Więc nie, nie chcę, żebyś dzwoniła do jej mamy. Założyłam nową grupę. Są w niej dwie osoby. Sana już nazwała ją Straż Żywopłotu i uznałam, że teraz to jest śmieszne. Mogę wziąć jogurt?