INT. MUTFAK - GECE
Nell telefonu çevirir, kontrol eder, yeniden yüzüstü koyar. Annesine bir sandalye çeker ve oturmasını bekler.
Tamam. Sırayla. Çünkü Jo teyzelerde yanlış anlatacaksın, bari yanlış anlatırken ayrıntıları doğru ver istiyorum.
Pazartesi, yedi kırk iki. Maddie coğrafya gezisinden bir fotoğraf atıyor. Ben de varım. Pek en iyi halim değil. Sanki bir çalı çit beni tutukluyor. Peki. Yedi kırk dört, Ruby şu gülmekten ağlayan suratı atıyor, on bir kere. O da peki, Ruby böyle, hava olaylarıyla iletişim kuruyor.
Yedi elli, Maddie grubun adını 'Çit Nöbeti' yapıyor. Hiçbir şey demiyorum. Ağırbaşlıyım. Sekiz sıfır üç, biri, ve kim olduğuna dair teorilerim var, fotoğrafı sadece yüzümle çit kalacak şekilde kesip grup simgesi yapıyor. Benden yine ses yok. Kaya gibiyim. Gidip bir yoğurt yiyorum.
Sonra dokuzda Sana, 'Rahat bırakın kızı, Bay Dunn'a çadırda yardım ediyordu' diyor. Doğru da. Maddie de 'Sana soran olmadı, Sana' diyor, Ruby yine o güleni atıyor, ve işte orası. Orasıydı anne. Çit değil. Çit umurumda bile değil. 'Aranızda birine bir kere olsun iyi davranmış tek kişi o, çadır konusunda da haklı' yazdım, gönderdim, sonra telefonu yüzüstü bırakıp senin yoğurdunun kalanını da yedim. Onun için özür dilerim.
Dokuz sıfır altı. Çıkarıldım. Mesaj yok. Sadece o küçük gri satır. 'Maddie, Nell'i çıkardı.'
Yani hayır, annesini aramanı istemiyorum. Yeni bir grup açtım. İki kişi var. Sana adını şimdiden Çit Nöbeti yapmış, artık komik olduğuna karar verdim. Bir yoğurt alabilir miyim?