INT. KLASLOKAAL - OCHTEND
Charlie komt binnen met een grote bloeiende plant in beide armen en zet hem op het bureau van de juf, met de mooiste kant naar haar toe.
Juf. Juf. Voordat je goed kijkt. Mag ik iets vertellen over Bernard?
Je had Bernard toch aan mij meegegeven voor de vakantie, omdat ik verantwoordelijk ben en een raam in de zon heb, zei je. En je zei: op zondag water geven. En dat heb ik gedaan. Ik heb het op de kalender in onze keuken gezet en bij elke zondag een kleine Bernard getekend.
Dus. Dit is Bernard.
Ik weet dat hij groter is. Dat komt door het raam. En ik weet dat hij nu bloemen heeft. Mensen veranderen in de zomervakantie, juf. Jamie Price kwam terug met een hele nieuwe stem. Daar zei je ook niks van.
En de pot is anders omdat de oude pot kapot is gegaan. Omdat hij zo groot werd. Door het raam.
Juf, je doet dat gezicht. Dat gezicht dat je doet als Leo zegt dat zijn huiswerk nog in de bus ligt.
Oké. Goed dan. De waarheid. In augustus gingen we een week naar oma en ik vroeg mijn broer of hij de zondagen wilde doen, en hij zei ja, en hij deed het niet. Toen we thuiskwamen was Bernard een stok. Een bruine stok in wat stof. Ik heb hem nog twee zondagen water gegeven voor het geval hij gewoon sliep. Hij sliep niet.
Dus ik ben met mijn verjaardagsgeld naar het tuincentrum gegaan en ik vroeg aan die mevrouw wat het meest op een Bernard leek. Ze zei: 'Wat is een Bernard?' Dus ik heb hem getekend. Deze leek het meest. Hij kostte negen pond vijftig. Ik had tien.
Hij heet Bernard. Ik heb hem dezelfde naam gegeven. Dat telt toch ook een beetje.
En ik heb de oude in mijn tas, in een broodtrommeltje. Als je afscheid wilt nemen.