กฎสำหรับคุณตา

หยุด เอามือลง ปล่อยปกเสื้อ เดี๋ยวผมจัดให้เอง โอเค เธอมาถึงสี่โมง ตอนนี้บ่ายสามโมงห้าสิบเอ็ดนาที เหลือเก้านาที ผมมีกฎสิบเอ็ดข้อ เขียนไว้บนแขนผม อย่ามองแขนผม มองหน้าผม

กฎข้อหนึ่ง ห้ามพูดเรื่องหัวเข่า ไม่มีใครอยากฟังเรื่องหัวเข่าตอนเดตแรก ผมเองก็ไม่อยากฟังเรื่องหัวเข่า และผมรักตานะ

กฎข้อสอง ถามเธอหนึ่งคำถาม แล้ว ซึ่งนี่คือส่วนยาก รอ อย่าตอบแทนเธอ ตาชอบทำ ตาเคยถามคนขายขนมปังว่ายุ่งไหม แล้วก็พูดเองว่า 'ยุ่งแน่เลย' แล้วเดินออกไป

กฎข้อสาม ถ้าเธอสั่งเค้ก ตาก็สั่งเค้ก ถ้าเธอไม่สั่ง ตาก็อย่าสั่งแล้วไปกินของเธอ ข้อนี้ของยาย ขอโทษนะ แต่มันอยู่บนแขนผมแล้ว ก็เลย

กฎข้อสี่ถึงเจ็ดเรื่องหมวก สรุปคือ ห้ามใส่หมวก

กฎข้อแปด เรื่องเงิน ตาจ่าย ยกเว้นเธออยากจ่าย แล้วตาก็เถียง แต่ไม่มาก สองรอบ รอบที่สามให้เธอชนะ แล้วพูดว่า 'งั้นครั้งหน้านะ' แบบนี้แหละได้ครั้งหน้า ผมอ่านมา

ตาเคยทำแบบนี้มาก่อนไหม นอกจากกับยาย ไม่เคยเหรอ ผมก็ไม่เคย โอเค งั้นเราก็เหมือนกัน ไม่เป็นไร จริง ๆ ก็ดีนะ

ตามองประตูทำไม นั่นเธอเหรอ โค้ตสีเขียวนั่น โอเค ลืมกฎไปก่อน กฎข้อเก้าคือหายใจ ข้อสิบกับสิบเอ็ดผมอ่านไม่ออก เหงื่อผมเปียกหมด

ยื่นมือมา ผมจะเขียนว่า 'ถามคำถาม' ไว้ ตัวเล็ก ๆ เธอจะได้ไม่เห็น ไปเลย ไป ผมจะอยู่ที่ป้ายรถเมล์ ถ้าไม่ดี ผมจะไอ