INT. SĄD - KORYTARZ PRZED SALĄ NUMER DWA - DZIEŃ
Kasia siedzi na ławce w już zapiętym płaszczu. Ruth wychodzi z sali rozpraw z aktami sprawy i dwoma papierowymi kubkami wody.
Ruth
Masz na sobie płaszcz.
Ruth
Tu jest zimniej. Dwanaście minut i wracasz na miejsce dla świadka. Napij się wody.
Ruth
Nadal jesteś pod przysięgą. Jeśli wyjdziesz z tego budynku, sędzia wyda nakaz i wrócisz tu po południu radiowozem. To nie jest groźba. To jest procedura.
Kasia
Jego brat siedzi w drugim rzędzie. Kiedy powiedziałam „parking”, wypowiedział samymi ustami nazwę mojej ulicy.
Ruth
Poruszę to przed sędzią, zanim wznowimy. Ochrona może go przesadzić.
Kasia
Przesadzić gdzie? Do trzeciego rzędu?
Ruth
Kasiu. Jesteś jedyną osobą, która widziała go na tym parkingu. Jeśli nie dokończysz zeznań, o czwartej wyjdzie na wolność, a jego brat nadal będzie znał twoją ulicę.
Ruth
To ma być prawda. Jego adwokat wróci do światła. Powiesz to, co powiedziałaś w zeznaniu. Lampa nad parkomatem się paliła i widziałaś jego twarz przez cztery sekundy.
Kasia
To nie były cztery sekundy.
Ruth
W twoim zeznaniu jest cztery.
Kasia
Twój detektyw powiedział cztery. Zapytał: czy powiedziałaby pani, że kilka sekund? Powiedziałam: może. Zapisał cztery.
Ruth
Widziałaś jego twarz?
Kasia
Widziałam kurtkę. Zieloną, z pomarańczowym w środku kaptura. Widziałam biegnącego mężczyznę i widziałam kurtkę.
Ruth
Wskazałaś go spośród ośmiu mężczyzn. Nawet się nie zawahałaś.
Kasia
Bo już wiedziałam, który. Detektyw Brandt pokazał mi zdjęcie w swoim samochodzie, dzień później. Jedno zdjęcie. Powiedział: czy to on? Odpowiedziałam: chyba tak.
Ruth
Kto jeszcze był w samochodzie?
Kasia
Nikt. Powiedział, że to nieoficjalne, że tylko pomoże mi poczuć się gotową. Potem schował zdjęcie z powrotem do schowka i kupił mi kawę. No więc. Powiedz mi, co mam mówić. Jesteś w tym dobra. Powiedz, a ja powtórzę słowo w słowo.
Ruth
Nie mogę ci mówić, co masz powiedzieć.
Kasia
Przez siedem miesięcy mówiłaś mi, co mam mówić.
Ruth
Odczytywałam ci to, co sama nam powiedziałaś.
Kasia
To co mam powiedzieć, kiedy zapyta o światło?
Ruth
Prawdę. Światło, kurtkę, samochód, zdjęcie. Wszystko.
Kasia
To o czwartej wychodzi na wolność, a jego brat nadal zna moją ulicę.
Ruth
Tak. I zanim powiesz tam cokolwiek z tego, powiem to sędziemu. To moja sprawa i mój detektyw, a to pytanie powinnam była ci zadać siedem miesięcy temu.
Kasia rozpina płaszcz, zdejmuje go i składa na ręku.
Kasia
Gdzie będziesz siedzieć?
Ruth już wyjmuje telefon.
Ruth
W pierwszym rzędzie. Między tobą a drugim rzędem. A teraz daj mi dwie minuty. Muszę powiedzieć sędziemu, że moja sprawa właśnie się zmieniła.