INT. RECHTBANK - GANG BUITEN ZAAL TWEE - DAG
Kasia zit op de bank met haar jas al dichtgeknoopt. Ruth komt de zittingszaal uit met een dossier en twee papieren bekertjes water.
Kasia
Het is koud daarbinnen.
Ruth
Hier is het kouder. Twaalf minuten, en dan zit je weer in de getuigenbank. Drink wat water.
Kasia
Ik ga niet terug naar binnen.
Ruth
Je staat nog onder ede. Als je dit gebouw uitloopt, geeft de rechter een bevel tot medebrenging en kom je vanmiddag terug in een politiewagen. Dat is geen dreigement. Dat is de procedure.
Kasia
Zijn broer zit op de tweede rij. Toen ik het woord parkeerterrein zei, vormde hij met zijn lippen de naam van mijn straat.
Ruth
Ik leg het aan de rechter voor voordat we hervatten. De beveiliging kan hem verplaatsen.
Kasia
Verplaatsen waarheen? Naar de derde rij?
Ruth
Kasia. Jij bent de enige die hem op dat parkeerterrein heeft gezien. Als je je verklaring niet afmaakt, loopt hij om vier uur vrij naar buiten, en zijn broer kent nog steeds je straat.
Ruth
Het moet waar zijn. Zijn advocaat gaat terug naar het licht. Jij zegt wat je in je verklaring hebt gezegd. De lamp boven de parkeerautomaat brandde, en je zag zijn gezicht vier seconden.
Kasia
Het waren geen vier seconden.
Ruth
In je verklaring staat vier.
Kasia
Jullie rechercheur zei vier. Hij vroeg: zou u zeggen een paar seconden? Ik zei: misschien. Hij schreef vier op.
Ruth
Heb je zijn gezicht gezien?
Kasia
Ik zag een jack. Groen, met oranje aan de binnenkant van de capuchon. Ik zag een man rennen, en ik zag het jack.
Ruth
Je hebt hem uit acht mannen aangewezen. Je aarzelde niet eens.
Kasia
Omdat ik al wist welke het was. Rechercheur Brandt liet me de dag erna een foto zien in zijn auto. Eén foto. Hij vroeg: is dit hem? Ik zei: ik denk het wel.
Ruth
Wie zat er nog meer in de auto?
Kasia
Niemand. Hij zei dat het niet officieel was, dat het me alleen zou helpen om me klaar te voelen. Daarna legde hij de foto terug in het handschoenenkastje en kocht hij koffie voor me. Dus. Zeg me wat ik moet zeggen. Jij kunt dat goed. Zeg het me, dan zeg ik het woord voor woord na.
Ruth
Ik kan je niet vertellen wat je moet zeggen.
Kasia
Je vertelt me al zeven maanden wat ik moet zeggen.
Ruth
Ik heb je teruggelezen wat je ons zelf hebt verteld.
Kasia
Wat zeg ik dan als hij naar het licht vraagt?
Ruth
De waarheid. Het licht, het jack, de auto, de foto. Alles.
Kasia
Dan loopt hij om vier uur naar buiten, en zijn broer kent nog steeds mijn straat.
Ruth
Ja. En voordat je daarbinnen ook maar iets daarvan zegt, zeg ik het tegen de rechter. Het is mijn zaak en mijn rechercheur, en ik had je die vraag zeven maanden geleden moeten stellen.
Kasia knoopt haar jas open, trekt hem uit en vouwt hem over haar arm.
Kasia
Waar ga je zitten?
Ruth pakt al haar telefoon.
Ruth
Voorste rij. Tussen jou en de tweede rij. Geef me nu twee minuten. Ik moet een rechter vertellen dat mijn zaak net is veranderd.