INT. MIESZKANIE VIKTORA - KUCHNIA - NIEDZIELNY PORANEK
Viktor siedzi na kuchennym krześle na środku podłogi, z ręcznikiem na ramionach. Clara zakłada nasadkę na maszynkę, po czym zatrzymuje się i wpatruje w jego kark.
Clara
Twój kark. Masz na karku linię. Prostą linię.
Viktor
Zawsze miałem kark.
Clara
Ale nie prosty. Ja nie robię prostych, tato. Robię miękkie przejście i liczę na szczęście. Ktoś przejechał ci po nim brzytwą.
Viktor
Na rogu, przy piekarni, jest taki pan. Wszedłem poczytać jego gazetę, a on założył mi pelerynę.
Clara
I nie mogłeś odmówić.
Viktor
On już zaczął. Nieładnie wychodzić z pół głowy.
Clara
Czyli jechałam godzinę, żeby ściąć włosy, które już ktoś ściął.
Viktor
Rosną. Zetnij połowę. To pierwsza niedziela. W pierwszą niedzielę to robimy.
Clara włącza maszynkę.
Clara
Głowa w dół.
Viktor
Twoja mama lubiła prostą linię. Mówiła, że przez nią wyglądam jak dyrektor banku.
Clara
Od kiedy chodzisz obok piekarni? Chleb kupujesz na targu.
Viktor
Marit lubi ich żytni.
Viktor
Z chóru. Drugie alty.
Viktor
Marit przynosi ciasto na przerwę. Tenory stoją bardzo blisko ciasta.
Clara
Co jeszcze przynosi Marit?
Viktor
Zaproszenie. Do domu jej córki, na północy, na święta. Pięć dni.
Clara wyłącza maszynkę.
Clara
Święta są tutaj.
Viktor
Święta są tutaj od czterech lat. Ty robisz kaczkę. Ja przypalam ziemniaki. Oglądamy film twojej mamy i oboje wychodzimy stać w kuchni podczas piosenki.
Viktor
Powiedziałem jej nie. Powiedziałem, że przyjeżdża moja córka.
Clara przechodzi za jego plecy i znowu włącza maszynkę.
Clara
Trzymaj głowę w dół. Robię tył.
Viktor
Zawsze mówisz mi różne rzeczy, kiedy robisz tył. Samochód. Rozwód. Tatuaż. Żebym nie mógł się obrócić.
Clara
Dostałam propozycję pracy. W innym kraju. Zaczyna się pierwszego grudnia.
Viktor
W październiku dzwoniłaś do firmy przeprowadzkowej, siedząc na mojej kanapie. Na głośnomówiącym. Zawsze wszystko wrzucasz na głośnomówiący. Siedem metrów sześciennych i roślin nie biorą.
Clara
To dlaczego nic nie powiedziałeś?
Viktor
Miałaś mi powiedzieć przy tyle głowy. Zostawiłem ci ten tył.
Clara
Miałam przylecieć na święta. Na dwa dni. Miałam całe przemówienie o tym, że dwa dni są lepsze niż nic.
Viktor
Loty w święta kosztują nerkę. Zatrzymaj nerkę.
Clara opuszcza maszynkę i przygląda się z bliska.
Clara
Zrobił tył dwa razy. Pod nową linią jest stara.
Viktor
Byłem dwa razy. Chciałem sprawdzić, czy potrafię usiąść na cudzym krześle i nie robić afery.
Clara
To zadzwoń do Marit.
Viktor
Będzie nie do zniesienia.
Clara wyłącza maszynkę, zdejmuje ręcznik z jego ramion, zarzuca go na własne, siada na krześle i wyciąga do niego nożyczki.
Clara
Same końcówki. Dwa centymetry.
Viktor
Nigdy nikogo nie strzygłem.
Clara
Patrzyłeś, jak strzygę ciebie, czterdzieści osiem razy.
Viktor
Z zamkniętymi oczami.
Viktor unosi dwoma palcami pasmo jej włosów. Nożyczki się otwierają.
Viktor
Siedź spokojnie. Twoja mama zawsze się wierciła.