INT. WYNAJĘTE MIESZKANIE - SALON - DZIEŃ
Robin stoi przy zielonej ścianie ze złożoną umową najmu w dłoni. Właściciel ma już podkładkę z klipsem.
Dobrze. Zachowam spokój, bo po lekturze umowy najmu wiem, że jest tam 'rozsądnie', i chcę zachowywać się rozsądnie przy tobie, żeby było to odnotowane, kiedy ty później w mailu rozsądku nie zachowasz.
Ściana jest zielona. Przyjmuję, że ściana jest zielona. Nazywa się Ciemna Paproć, kosztowała trzydzieści dwa funty, a krawędzie wykańczam dwucalowym pędzlem, i według każdego kryterium to piękna krawędź. Twój poprzedni lokator zostawił konstelację z Blu Tacku. Ja zostawiam rzemiosło.
Teraz. Dlaczego jest zielona. Pamiętasz listopad. Pamiętasz, bo moje maile przychodziły czwartego, jedenastego i dziewiętnastego, a potem nie było już dat, tylko słowo 'nadal'. Za tą ścianą biegnie rura z łazienki na górze. Na tynku był kształt wielkości talerza do kolacji, a do Bożego Narodzenia miał wielkość całej kolacji z gośćmi, i był brązowy, i miał ambicje.
Magnolia nie zakrywa brązowego kształtu. Sprawdzone. Trzy warstwy. Wyłaził jak twarz w horrorze, ledwo widoczny, nocą, kiedy byli u mnie goście. Ciemna Paproć to jedyny kolor w sklepie, który zakrywa wilgotny zaciek. Wiem, bo człowiek w sklepie pyta: 'Co zakrywasz?', opisuję mu, a on bez słowa idzie po tę.
Więc moim zdaniem ściana jest zielona, bo nadal nie naprawiasz tej rury, i wolę zieloną ścianę niż brązowy sufit, a moja kaucja to osiemset pięćdziesiąt funtów. Puszka została w szafce pod zlewem. Jest na jeszcze jedną warstwę. Koło lutego się przyda.