INT. ΝΟΙΚΙΑΣΜΕΝΟ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑ - ΣΑΛΟΝΙ - ΜΕΡΑ
Ρόμπιν: στέκεται δίπλα στον πράσινο τοίχο, με το μισθωτήριο διπλωμένο στο ένα χέρι. Ο ιδιοκτήτης έχει ήδη βγάλει την πινακίδα με κλιπ.
Ωραία. Θα κρατήσω την ψυχραιμία μου, γιατί διάβασα το μισθωτήριο και λέει «λογική συμπεριφορά», και θέλω να φερθώ λογικά μπροστά σας, ώστε να έχει σημειωθεί όταν δεν το κάνετε εσείς αργότερα, σε κάποιο μέιλ.
Ο τοίχος είναι πράσινος. Δέχομαι ότι ο τοίχος είναι πράσινος. Λέγεται Σκούρα Φτέρη, έκανε τριάντα δύο στερλίνες και έκανα τα κοψίματα με πινέλο δύο ιντσών και, όπως και να το κρίνει κανείς, η άκρη είναι υπέροχη. Ο προηγούμενος νοικάρης σας άφησε έναν αστερισμό από Blu Tack. Εγώ αφήνω μαστοριά.
Τώρα. Γιατί είναι πράσινος. Θα θυμάστε τον Νοέμβριο. Θα τον θυμάστε, γιατί σας έστειλα μέιλ στις τέσσερις, στις έντεκα και στις δεκαεννιά, και μετά σταμάτησα να βάζω ημερομηνίες κι έβαζα μόνο τη λέξη «ακόμα». Πίσω από εκείνον τον τοίχο περνάει ο σωλήνας απ' το μπάνιο του πάνω ορόφου. Υπήρχε στον σοβά ένα σχήμα όσο ένα πιάτο φαγητού και μέχρι τα Χριστούγεννα είχε γίνει όσο ένα ολόκληρο τραπέζι με καλεσμένους, και ήταν καφέ και είχε φιλοδοξίες.
Η μανόλια δεν καλύπτει ένα καφέ σχήμα. Προσπάθησα. Τρία χέρια. Ξαναέβγαινε από κάτω σαν πρόσωπο σε ταινία τρόμου, αχνά, τη νύχτα, όταν είχα κόσμο. Η Σκούρα Φτέρη είναι το μόνο χρώμα στο μαγαζί που καλύπτει λεκέ υγρασίας. Το ξέρω γιατί ο άνθρωπος στο μαγαζί είπε «Τι θέλετε να καλύψετε;» και του το περιέγραψα και πήγε κι έφερε αυτό χωρίς άλλη λέξη.
Οπότε, όπως το βλέπω εγώ, ο τοίχος είναι πράσινος γιατί δεν φτιάξατε έναν σωλήνα, και προτιμώ πράσινο τοίχο παρά καφέ ταβάνι, και η εγγύησή μου είναι οκτακόσιες πενήντα στερλίνες. Άφησα το κουτί στο ντουλάπι κάτω απ' τον νεροχύτη. Έχει για ένα χέρι ακόμα. Θα σας χρειαστεί κατά τον Φεβρουάριο.