Lista kontrolna do selftape'a: od stron do wysyłki

Selftape to teraz casting. Nie plan awaryjny, nie covidowy wynalazek. Standard. A mimo to większość aktorów, których znam, traktuje go jak coś do ogarnięcia w ostatniej chwili - spiesznie ustawia kamerę, błaga kogoś o przeczytanie kwestii i wysyła to co wyszło za trzecim razem, bo skończyło się światło.

Oto lista, którą chciałbym dostać trzy lata temu.

Zanim dotkniesz kamery

Przeczytaj całe strony co najmniej dwa razy. Nie swoje kwestie. Całą scenę. Zrozum co scena robi, zanim zdecydujesz co ty w niej robisz.

Sprawdź projekt. Jaki jest ton? Mroczny dramat czy sieciowa proceduralna? Pięć minut roboty, które uratują cię od wyborów zupełnie nietrafionych w klimat serialu.

Zrób swoje wybory. Czego chce twoja postać? Co stoi na przeszkodzie? Gdzie scena się obraca? Jeśli nie umiesz odpowiedzieć na te trzy pytania, nie zrobiłeś jeszcze dość. Analiza sceny to rozbudowana wersja tego kroku, jeśli potrzebujesz dokładniejszego przewodnika.

Naucz się tekstu, albo przynajmniej miej go z głowy. Na selftape nie musisz mieć wszystkiego perfekcyjnie wyuczonego. Casting rozumie, że strony mogłeś dostać rano. Ale musisz być wystarczająco wolny od papieru, żeby naprawdę grać. Jeśli twoje oczy są wbite w kwestie przyklejone pod obiektywem, to jedyne co widać.

Twój setup

Oświetlenie. Naturalne światło z okna świetnie działa. Stań twarzą do okna. Test jest prosty: nagraj pięć sekund, obejrzyj. Czy wygląda to jak ty, czy jak zapis z kamery przemysłowej w piwnicy?

Tło. Neutralna ściana. Każdy jednolity kolor. Nic za tobą nie powinno być ciekawsze niż ty.

Kadrowanie. Zbliżenie na pół sylwetki. Górna krawędź kadru trochę ponad głową, dolna mniej więcej na środku klatki piersiowej. Zostaw trochę przestrzeni po stronie, w którą patrzysz.

Wysokość kamery. Na poziomie oczu. Jeśli używasz telefonu na statywie, reguluj aż obiektyw znajdzie się naprzeciwko twoich oczu.

Dźwięk. Tu większość selftape'ów pada. Wbudowany mikrofon w telefonie łapie echo pomieszczenia, ruch uliczny, muzykę sąsiada. Mikrofon lavalier za 100 złotych zmienia wszystko. Jeśli nie masz nic innego, nagraj w najcichszym pokoju i trzymaj się blisko kamery.

Twój partner

To największa zmienna w selftape'ie, nad którą aktor ma najmniej kontroli. Słaby partner może zatopić skądinąd dobry casting. Czyta za szybko, nie ma energii, między kwestiami patrzy w telefon.

Czego potrzebujesz od partnera? Stałej energii, wyraźnej dykcji i gotowości do kilku ujęć. Nie musi grać. Musi dać ci coś prawdziwego, na co możesz odpowiedzieć.

Jeśli nie masz nikogo dostępnego, użyj aplikacji do prób. blablabla czyta kwestie wszystkich innych postaci i czeka podczas twoich, dzięki czemu możesz prowadzić scenę we własnym tempie i naprawdę reagować na to, co słyszysz. Nagrywałem selftape'y z pomocą aplikacji i dostawałem z nich role. Partner nie musi być na ekranie. Musi być niezawodny. Napisałem obszerniejszy tekst o selftape bez partnera jeśli to twoja domyślna sytuacja, oraz jak zrobić selftape samym iPhonem jeśli chcesz zredukować cały setup do jednego urządzenia.

Nagrywanie

Slate na początku, chyba że instrukcje mówią inaczej. Imię i nazwisko, agencja jeśli masz, rola do której czytasz. Patrz w obiektyw podczas slate'u, potem przesuń linie wzroku do pozycji partnera na scenę.

Linia wzroku: tuż obok obiektywu. Twój partner, albo miejsce skąd dochodzi jego głos, powinno być tuż przy kamerze, nie po drugiej stronie pokoju. Im bliżej obiektywu, tym bardziej intymnie. Casting chce widzieć twoje oczy.

Nagraj co najmniej trzy ujęcia. Pierwsze jest na nerwy. Drugie to zazwyczaj twoje najlepsze. Trzecie jest na wybór, którego bałeś się zrobić. Jeśli poproszono o dwa ujęcia z różnymi wyborami, daj dokładnie to. Nie dodawaj trzeciego, chyba że powiedziano, że możesz.

Obejrzyj ujęcia zanim rozbierzesz setup. Popełniałem błąd, że rozbierałem wszystko i dopiero potem widziałem, że kadrowanie było złe w każdym ujęciu. Sprawdź materiał gdy światła nadal stoją.

Wysyłka

Trzymaj się instrukcji co do joty. Chcą MP4, nie wysyłaj MOV. Chcą poniżej 100MB, skompresuj. Nie bądź kreatywny w kwestii formatu.

Wyraźnie oznacz plik. Imię i nazwisko, rola, projekt.

Wyślij i idź dalej. Najtrudniejsza część selftape'a to pokusa nieskończonego poprawiania. W pewnym momencie nagranie jest skończone. Zrobiłeś robotę. Puść.

Prawda bez upiększeń

Aktorzy, którzy dostają role z selftape'ów, to nie ci z najlepszym oświetleniem ani najdroższymi mikrofonami. To ci, którzy zrobili przygotowanie. Rozumieli scenę, mieli konkretne wybory i mieli setup na tyle niezawodny, że technika nie przeszkadzała. Jeśli chcesz wiedzieć co naprawdę robi różnicę z perspektywy castingu, napisałem o tym w tekście co casting widzi w selftape'ach.

Stały setup. Niezawodny partner. Praca nad sceną. Reszta to szum.