Πώς να κάνεις σλέιτ σε selftape

Πατάς εγγραφή. Το πρώτο πράγμα που θα δει το κάστινγκ είσαι εσύ να λες το όνομά σου. Το σλέιτ. Οκτώ δευτερόλεπτα, ίσως δέκα. Μετά αρχίζει η σκηνή.

Οι περισσότεροι ηθοποιοί δεν προβάρουν το σλέιτ. Μελετούν τις ατάκες για μια ώρα και μετά το κάνουν κρύο, με την ίδια επίπεδη φωνή που αφήνουν τηλεφωνητή. Μέχρι να φτάσει η σκηνή, ο casting director έχει ήδη αποφασίσει κατά τι αν θα συνεχίσει να βλέπει.

Αυτό το κείμενο είναι για το πώς να κάνεις σλέιτ σε selftape ώστε να δουλεύει υπέρ σου και όχι εναντίον σου.

Τι είναι το σλέιτ και γιατί έχουν σημασία τα οκτώ δευτερόλεπτα

Το σλέιτ είναι η σύντομη εισαγωγή που γυρνάς πριν τη σκηνή. Όνομα, μερικές φορές τοποθεσία, μερικές φορές ύψος, μερικές φορές εκπρόσωπος. Ό,τι ζήτησε το breakdown της ακρόασης, με τη σειρά που το ζήτησε.

Υπάρχει για δύο λόγους. Πρώτος, ο πρακτικός: το κάστινγκ χρειάζεται να ξέρει ποιον βλέπει όταν το αρχείο κυκλοφορεί μεταξύ παραγωγών και σκηνοθετών. Δεύτερος, ο ανθρώπινος: θέλουν να σε δουν πριν σε δουν να υποκρίνεσαι. Το σλέιτ είναι η μόνη στιγμή στη λήψη όπου είσαι εσύ. Το υπόλοιπο είναι χαρακτήρας.

Αυτόν τον δεύτερο λόγο τον χάνουν οι περισσότεροι ηθοποιοί. Το σλέιτ δεν είναι γραφειοκρατία. Είναι η ακρόαση πριν την ακρόαση. Casting directors που έχω μιλήσει λένε κάτι ανάλογο, το καθένα με τα δικά του λόγια: σχηματίζουν εντύπωση στα πρώτα δευτερόλεπτα, και αυτή η εντύπωση χρωματίζει το πώς βλέπουν τη σκηνή. Ένα επίπεδο σλέιτ βάζει τα επόμενα δύο λεπτά σε ανηφόρα.

Διάβασε το breakdown πριν κάνεις οτιδήποτε άλλο

Κάθε breakdown ακρόασης έχει οδηγίες σλέιτ. Μερικές φορές ξεκάθαρες. Μερικές φορές θαμμένες στην τρίτη παράγραφο, ανάμεσα στη σημείωση για ντύσιμο και την προθεσμία.

Συνηθισμένα αιτήματα:

• Μόνο όνομα
• Όνομα και τοποθεσία, χρήσιμο για κάστινγκ που ξεπερνά περιοχές
• Όνομα και ύψος
• Όνομα, ύψος και εκπρόσωπος
• Σλέιτ ολόκληρου σώματος, όπου κάνεις βήμα πίσω για να δείξεις το ανάστημά σου
• Χωρίς σλέιτ - ναι, συμβαίνει, διάβαζε το breakdown
• Ξεχωριστό αρχείο σλέιτ, γυρισμένο ως δικό του κλιπ

Αν ζητούν ξεχωριστό αρχείο σλέιτ, μην το βάλεις μπροστά στη σκηνή σου. Θέλουν δύο αρχεία. Αν στείλεις ένα συγκολλημένο αρχείο, δείχνεις ότι δεν ακολουθείς οδηγίες, που είναι το χειρότερο σήμα στην αρχή μιας ακρόασης.

Αν το breakdown λέει χωρίς σλέιτ, στείλε χωρίς σλέιτ. Δεν εντυπωσιάζεις προσθέτοντας ένα. Αγνοείς οδηγία.

Σε αμφιβολία, δώσε λιγότερα. Όνομα και ένα μικρό χαμόγελο είναι οικουμενικά. Οτιδήποτε άλλο είναι εικασία αν δεν το ζήτησαν.

Τα λάθη σλέιτ που κόβουν λήψεις

Δες δέκα ερασιτεχνικά σλέιτ και θα δεις τα ίδια προβλήματα ξανά και ξανά.

Το σλέιτ-παράσταση. Μεγάλο χαμόγελο, μεγάλη φωνή, "ΓΕΙΑσας! Είμαι η Άννα Παπαδοπούλου από ΑΘΗΝΑ!" με την ενέργεια παρουσιαστή πρωινάδικου. Μαρτυρά αγωνία. Το κάστινγκ το καταλαβαίνει αμέσως.

Το νεκρό σλέιτ. Μουρμουρητό, μάτια κάτω, όνομα μόλις ακουστό, μηδέν οπτική επαφή με την κάμερα. Έχεις ήδη απολογηθεί που είσαι εκεί. Αυτό το καταλαβαίνει κι αυτό το κάστινγκ.

Το σλέιτ-μέτρημα. Κοιτάς τον φακό για τρία δευτερόλεπτα πριν πεις τίποτα. Ή μετά από το όνομά σου, συνεχίζεις να κοιτάς ωσότου κόψεις. Και οι δύο εκδοχές διαβάζονται είτε ως αβεβαιότητα είτε ως θεατρικότητα, και καμία δεν βοηθά.

Το σλέιτ λάθος-πληροφοριών. Άκουσες λάθος το αίτημα, ξέχασες την αλλαγή εκπροσώπου, δήλωσες διαφορετικό ύψος από αυτό που λέει η φωτογραφία σου. Μικρά λάθη, αλλά τέτοια που κάνουν έναν βοηθό κάστινγκ να σταματήσει τη λήψη και να ελέγξει.

Το σλέιτ-σε-χαρακτήρα. Κρατάς τη στάση ή την προφορά του χαρακτήρα κατά τη διάρκεια του σλέιτ, μετά παίζεις τη σκηνή. Αυτό είναι το χειρότερο. Το σλέιτ υποτίθεται ότι είσαι εσύ. Αν είσαι σε χαρακτήρα, το κάστινγκ δεν έχει ιδέα ποιος είσαι σαν άνθρωπος, που είναι η μισή αξιολόγηση.

Πώς να κάνεις σλέιτ: η εκδοχή των οκτώ δευτερολέπτων

Πάρε μια ανάσα πριν πατήσεις εγγραφή. Πέσε σταθερά στα πόδια σου. Κοίτα κατευθείαν στον φακό.

Πες το όνομά σου όπως θα το έλεγες σε κάποιον σε ένα πάρτι. Η πραγματική σου φωνή, με όση ζεστασιά έχεις. Όχι μεγαλύτερη. Όχι μικρότερη.

Αν ζήτησαν περισσότερα - ύψος, τοποθεσία, εκπρόσωπο - κράτα τον ρυθμό ομοιόμορφο. Μην κάνεις δραματικές παύσεις ανάμεσα σε στοιχεία. Είναι πληροφορία, όχι ποίημα.

Μετά ένα μικρό χαμόγελο, ή μια μικρή ανάσα, και κόβεις.

Οκτώ δευτερόλεπτα. Ίσως δέκα. Το όλο πράγμα πρέπει να νιώθεις ότι συναντάς κάποιον, όχι ότι παίζεις για αυτόν.

Προσανατολισμός σλέιτ: κατακόρυφο ή οριζόντιο

Εξαρτάται εξ ολοκλήρου από το τι είναι η λήψη της σκηνής. Ταίριαξε το σλέιτ με τον προσανατολισμό που ζήτησε το κάστινγκ για τη σκηνή. Αν η σκηνή είναι οριζόντια, το σλέιτ είναι οριζόντιο. Αν το κάστινγκ ζήτησε κατακόρυφο επειδή το έργο είναι short-form ή scripted social, το σλέιτ είναι κι αυτό κατακόρυφο.

Αν γυρίζεις κατακόρυφο, κάδρα τον εαυτό σου όπως θα τον κάδραρες για τη σκηνή - από στήθος και πάνω, αρκετό headroom, μάτια στο πάνω τρίτο. Το κατακόρυφο selftape είναι δικό του κεφάλαιο, και οι περισσότεροι ηθοποιοί δεν το έχουν εξασκήσει. Αξίζει μια δοκιμή πριν το γυρίσεις. Η πλήρης ροή κατακόρυφου βρίσκεται στο κατακόρυφο selftape.

Προβάρε το σλέιτ όπως προβάρεις τη σκηνή

Οι ηθοποιοί που κάνουν καλό σλέιτ δεν είναι φυσικά χαρισματικοί. Έχουν εξασκηθεί.

Τρέξε το σλέιτ δέκα φορές πριν γυρίσεις το πραγματικό. Φωναχτά. Με κάμερα. Δες τα πίσω. Θα παρατηρήσεις πράγματα, τον τρόπο που ανεβάζεις τη φωνή στο τέλος, την ελαφριά κλίση του κεφαλιού, τη στιγμή που πέφτουν τα μάτια. Διορθώσε ένα πράγμα κάθε φορά. Μετά από δέκα επαναλήψεις το σλέιτ θα νιώθει ουδέτερο έδαφος. Μετά από πενήντα, είναι μυϊκή μνήμη.

Το λάθος είναι να αντιμετωπίζεις το σλέιτ ως ζέσταμα για τη σκηνή. Δεν είναι. Είναι το πρώτο πράγμα που βλέπει το κάστινγκ, και η μόνη στιγμή που έχεις για να είσαι άνθρωπος μπροστά τους. Δούλεψέ το ως ξεχωριστή δουλειά.

Το reset ανάμεσα σε σλέιτ και σκηνή

Υπάρχει μια στιγμή μετά το σλέιτ, πριν αρχίσει η σκηνή, που σχεδόν κανείς δεν χειρίζεται. Είπες το όνομά σου. Η πρώτη εντύπωση του casting director έχει μπει. Τώρα πρέπει να βυθιστείς στον χαρακτήρα χωρίς να φαίνεται ότι γύρισες διακόπτη.

Το κόλπο είναι μια μικρή ανάσα reset. Μετά το σλέιτ, χαλάρωσε τους ώμους. Κοίτα κάτω για ένα beat. Βρες την ένταση του χαρακτήρα σου. Μετά κοίτα πάνω και ξεκίνα. Η παύση είναι σύντομη, μισό δευτερόλεπτο, αλλά λέει στο κάστινγκ ότι ξέρεις πώς να φεύγεις από ένα μέρος και να φτάνεις αλλού. Αυτό είναι χρήσιμη πληροφορία για αυτούς.

Αν η κιου του σεναρίου είναι η πρώτη ατάκα της σκηνής, το reset δουλεύει ακόμα. Παίρνεις την ανάσα, παίζει η κιου, και είσαι ήδη μέσα. Αν προβάρεις χωρίς κανέναν να διαβάσει μαζί σου, το blablabla αναλαμβάνει τις ατάκες-κιου ώστε να μπορείς να τρέχεις τη μετάβαση σλέιτ-σε-σκηνή όσες φορές χρειάζεται ώσπου να νιώθεις φυσική.

Αν ξέχασες το σλέιτ πριν από την εγγραφή

Γύρισες τη σκηνή. Είναι η καλύτερη λήψη που έχεις κάνει όλο το βράδυ. Πας να ανεβάσεις και συνειδητοποιείς ότι δεν γύρισες το σλέιτ.

Δύο επιλογές.

Γύρισε το σλέιτ ως ξεχωριστό αρχείο. Ανέβασέ το χώρια, ακόμα κι αν το κάστινγκ ζήτησε το σλέιτ μαζί με τη σκηνή. Στη χειρότερη περίπτωση, ο βοηθός κάστινγκ θα πρέπει να τα ενώσει. Καλύτερα από το να ξαναγυρίσεις.

Ή γύρισε το σλέιτ και κόλλησέ το μπροστά στη λήψη με την εφαρμογή Φωτογραφίες στο iPhone. Κόψε, συναρμολόγησε, εξαγωγή. Πέντε λεπτά αν το έχεις κάνει ξανά. Η ροή σλέιτ στο iPhone είναι στο πώς να κάνεις selftape μόνο με το iPhone σου.

Μην ξαναγυρίσεις τη σκηνή επειδή ξέχασες το σλέιτ. Η λήψη είναι η λήψη. Μην αφήσεις ένα διαδικαστικό λάθος να σου κοστίσει μια ερμηνεία.

Σημείωση για τις τοπικές διαφορές

Κάποιες αγορές έχουν τοπικές συμβάσεις. Οι Βρετανοί και Ιρλανδοί ηθοποιοί συνήθως δηλώνουν όνομα και εκπρόσωπο. Οι Αμερικανοί συνήθως όνομα και ύψος. Οι Αυστραλοί συχνά προσθέτουν τοποθεσία. Στη Σκανδιναβία ποικίλλει, μερικά breakdowns ζητούν μόνο το όνομα, άλλα μια σύντομη εισαγωγή στα αγγλικά.

Αν κάνεις ακρόαση σε διαφορετικές αγορές, ή για έργο που γυρίζεται αλλού, το breakdown θα σου πει τι να κάνεις. Μην υποθέτεις ότι οι συμβάσεις της τοπικής σου αγοράς ισχύουν παντού.

Τι είναι τελικά το σλέιτ

Το σλέιτ είναι οκτώ δευτερόλεπτα να είσαι ο εαυτός σου. Αυτό ακούγεται απλό, αλλά δεν είναι, γιατί είσαι μόνος σου στο δωμάτιό σου με ένα κινητό, προσπαθώντας να φαίνεσαι φυσικός για έναν άγνωστο που δεν έχεις συναντήσει. Αλλά οι ηθοποιοί που κάνουν καλό σλέιτ κάνουν ακριβώς αυτό: είναι άνθρωπος για οκτώ δευτερόλεπτα, μετά γίνονται κάποιος άλλος για δύο λεπτά.

Αν μπορείς να κάνεις αυτά τα δύο πράγματα σε σειρά, και να αφήσεις το κάστινγκ να δει τη διαφορά, το σλέιτ κάνει τη δουλειά του. Η σκηνή μετά πρέπει να κάνει τη δική της. Αλλά έχεις ήδη δείξει ότι ξέρεις να κάνεις μια μετάβαση.

Ό,τι άλλο χρειάζεσαι για το selftape - κάδρο, φωτισμός, ήχος, τα πράγματα που πάνε στραβά δέκα λεπτά πριν την υποβολή - είναι στη λίστα selftape. Και ο πλήρης οδηγός για πρόβα μόνος σου καλύπτει όλα όσα γίνονται πριν πατήσεις ποτέ εγγραφή.

Κατέβασε το blablabla στο App Store