Είναι 11 το βράδυ, το selftape πρέπει να σταλεί αύριο και δεν έχεις κανέναν να σου διαβάσει ατάκες

Είναι έντεκα το βράδυ. Οι σελίδες ήρθαν σήμερα το απόγευμα, το tape πρέπει να σταλεί ως το μεσημέρι αύριο, και το σπίτι έχει ησυχάσει γύρω σου. Όποιος θα σου διάβαζε ατάκες κοιμάται, ή είναι τρεις ώρες διαφορά, ή είναι κάποιος που του έχεις ζητήσει ήδη δύο φορές αυτόν τον μήνα. Κοιτάς τις επαφές σου έτσι κι αλλιώς, ξέρεις πώς δείχνει, ελπίζεις να ξεχωρίσει ένα όνομα που το είχες ξεχάσει. Δεν ξεχωρίζει.

Αυτή είναι η ώρα που γυρίζονται πραγματικά τα περισσότερα selftapes. Όχι το ήρεμο απόγευμα με έναν πρόθυμο συνεργάτη. Η αργά, ελαφρώς απεγνωσμένη ώρα που είσαι μόνο εσύ, ένα τηλέφωνο στο τρίποδο, και μια σκηνή που χρειάζεται άλλη μια φωνή.

Οι επιλογές στις 11 το βράδυ, και γιατί οι περισσότερες ζημώνουν το tape

Μπορείς να ξυπνήσεις κάποιον. Μπορείς να στείλεις μήνυμα στον φίλο που είπε οποτεδήποτε, παρόλο που το οποτεδήποτε ποτέ δεν εννοούσε έντεκα Τρίτη βράδυ. Και νιώθεις την ενοχή πριν ακόμα τελειώσεις να πληκτρολογείς, γιατί ξέρεις ότι είναι η τρίτη φορά αυτόν τον μήνα και ακούς πώς ακούγεται.

Μου πήρε χρόνια να το πιστέψω αληθινά, οπότε θα το πω απλά: το να μαθαίνεις τις ατάκες σου απ' έξω δεν είναι δουλειά του σκηνικού σου συνεργάτη. Δεν είναι ούτε δουλειά του συγκάτοικού σου, ούτε του συντρόφου σου μετά τη δική του μακριά μέρα. Μπορεί να βοηθήσουν γιατί σε αγαπούν, και αυτό είναι δώρο, όχι υποχρέωση. Όταν το αντιμετωπίζεις ως υποχρέωση, καταλήγεις να ενοχλείς κάποιον ακριβώς στη λάθος στιγμή. Η ενοχή που νιώθεις όταν ζητάς ξανά είναι μήνυμα. Σου λέει να βρεις συνεργάτη που δεν κοστίζει χάρη σε κανέναν.

Οι συνηθισμένες εναλλακτικές έχουν τα δικά τους προβλήματα, και μάλλον τις έχεις γνωρίσει και τις δύο. Ηχογραφείς τις ατάκες των άλλων χαρακτήρων μόνος σου, και βγαίνουν επίπεδες, διαβασμένες με την πλήκτρα μονοτονιά κάποιου που κοιτάει το τηλέφωνό του, σαν λίστα αγορών. Μετά παίζεις απέναντι σε αυτή τη νέκρα μπροστά στην κάμερα, και η ερμηνεία σου ησυχαίνει για να τη συναντήσει. Ή ηχογραφείς τις ατάκες με κενά που τα μετράς με το μάτι, και τα κενά πάντα πέφτουν λάθος, οπότε ή βιάζεσαι να τα γεμίσεις ή μένεις στον αέρα. Είτε έτσι είτε αλλιώς, περνάς τη νύχτα πολεμώντας το εργαλείο αντί να παίζεις τη σκηνή.

Ένας συνεργάτης που απλώς υπάρχει

Αυτό που πραγματικά θέλεις στις έντεκα το βράδυ, με ακρόαση για το μεσημέρι, είναι απλό. Έναν συνεργάτη που ξέρει ήδη τη σκηνή. Που έχει διαφορετική φωνή για κάθε χαρακτήρα, ώστε μια σκηνή τριών χαρακτήρων να μην καταρρεύσει σε ένα άτομο που μουρμουράει στον εαυτό του. Που περιμένει όταν χρειάζεσαι μια παύση και δεν αναστενάζει για την ώρα. Που λειτουργεί είτε υπάρχει wifi είτε όχι.

Αυτή είναι η δουλειά για την οποία φτιάχτηκε το blablabla. Κάνεις εισαγωγή τις σελίδες, επιλέγεις ποιον ρόλο παίζεις εσύ, και η εφαρμογή λέει φωναχτά κάθε άλλο χαρακτήρα και μετά περιμένει, σιωπηλά, όσο χρειαστεί η ατάκα σου. Δεν υπάρχει χάρη να ζητήσεις και κανέναν να νιώθεις ενοχή στα μεσάνυχτα. Τρέχεις τη σκηνή όσες φορές θέλεις, βρίσκεις τον ρυθμό, και μετά γυρίζεις με την εφαρμογή να παίζει εκτός κάμερας ως συνεργάτης σου. Το κάστινγκ ακούει μια καθαρή, σταθερή φωνή που σου δίνει τις ατάκες. Δεν βλέπουν ποτέ από πού ήρθε.

Γύρισε απόψε: μια σύντομη λίστα

• Πρώτα κλείδωσε τον συνεργάτη σου πριν στήσεις τα φώτα. Αποφάσισε τώρα αν είναι ένα άτομο που μπορεί πραγματικά να μείνει ξύπνιο ή μια εφαρμογή που είναι πάντα έτοιμη, και μείνε στην απόφαση.
• Βάλε τη σκηνή στον συνεργάτη σου και τρέξε τη δύο φορές, ήσυχα, πριν αγγίξεις την κάμερα. Ακούς τον ρυθμό, δεν ερμηνεύεις ακόμα.
• Ρύθμισε το κάδρο και τα φώτα ενώ η φωνή του συνεργάτη ήδη παίζει, για να σταθεροποιηθεί μαζί η τοποθέτηση του βλέμματος και ο χρόνος σου.
• Ξεκίνα λήψη και άφησε τα κενά να αναπνεύσουν. Αν χρειαστείς μια έξτρα παύση πριν από μια ατάκα, πάρ' τη. Ένας καλός συνεργάτης περιμένει, μπορείς κι εσύ.
• Δες μια λήψη με τον ήχο ανοιχτό και κάνε στον εαυτό σου μια ερώτηση. Ακούω, ή απλώς περιμένω τη σειρά μου να μιλήσω;
• Μετά κοιμήσου. Αν νιώσεις διαφορετικά μέχρι το πρωί, ξαναγύρισε πριν το μεσημέρι. Η εκδοχή της νύχτας είναι συνήθως η πιο τολμηρή.

Τίποτα από αυτά δεν αντικαθιστά έναν εξαιρετικό ανθρώπινο συνεργάτη που μπορεί να σου ρίξει κάτι που δεν το είδες να έρχεται. Όταν μπορείς να βρεις έναν, βρες τον. Αλλά τις νύχτες που δεν μπορείς, δεν είσαι κολλημένος, και δεν σου επιτρέπεται να παραλείψεις την πρόβα μόνο και μόνο επειδή το σπίτι κοιμάται.

Για μια πιο ήρεμη εκδοχή του ίδιου θέματος, το πώς να κάνεις selftape χωρίς συνεργάτη εξηγεί τις ρεαλιστικές επιλογές με περισσότερο χρόνο. Η λίστα ελέγχου για το selftape καλύπτει όλα τα άλλα που πρέπει να πάνε καλά μόλις λυθεί το θέμα του συνεργάτη, από το κάδρο ως τον ήχο και το slate σου. Και η πλήρης εικόνα της ατομικής προετοιμασίας βρίσκεται στον πλήρη οδηγό για πρόβα μόνος σου.