Je selftape moet morgen in en niemand kan tekst met je lezen

Het is elf uur 's avonds. De sides kwamen vanmiddag binnen, de tape moet morgen voor twaalf ingeleverd zijn, en het huis is stil geworden om je heen. Iedereen die met je zou kunnen lezen slaapt al, of zit drie tijdzones verder, of is iemand die je deze maand al twee keer gevraagd hebt. Je scrolt door je contacten, weet hoe het overkomt, hoopt dat er een naam opduikt die je vergeten was. Dat gebeurt niet.

Dit is het uur waarop de meeste selftapes echt worden opgenomen. Niet die rustige middag met een reader die er zin in heeft. Het late, licht wanhopige stuk van de avond waarop het alleen jij bent, een telefoon op een statief en een scène die een andere stem nodig heeft.

De opties om 11 uur en waarom de meeste de tape schaden

Je kunt iemand wakker bellen. Je kunt de vriend appen die "altijd" zei, ook al betekende altijd eigenlijk nooit elf uur op een dinsdag. En je voelt de schaamte al voordat je uitgetypt bent, want je weet dat dit de derde keer deze maand is en je kunt horen hoe het klinkt.

Het heeft me jaren gekost om dit echt te geloven, dus ik zeg het gewoon: jou je tekst laten leren is niet de taak van je tegenspeler. Ook niet die van je huisgenoot, of van je partner aan het einde van een lange dag. Ze helpen misschien omdat ze van je houden, en dat is een cadeau, geen plicht. Het als plicht behandelen zorgt voor stille wrevel op precies het verkeerde moment. De schaamte die je voelt om opnieuw te vragen is informatie. Ze vertelt je dat je een reader moet vinden die niemand iets kost.

De noodgrepen die je waarschijnlijk al kent, hebben allebei hun haken. Je neemt de andere regels zelf op en ze klinken vlak, voorgelezen in de verveelde monotoon van iemand met één oog op z'n telefoon, zoals je een boodschappenlijstje voorleest. Dan speel je tegen die leegte op camera en je eigen spel zakt stil mee naar beneden. Of je neemt je cues op met pauzes op goed geluk, en de pauzes kloppen nooit, dus je jaagt of hangt in doodse stilte. Hoe dan ook breng je de avond door in gevecht met het hulpmiddel in plaats van de scène te spelen.

Een reader die er gewoon is

Wat je om elf uur 's avonds eigenlijk wil, met een auditie voor de middag: simpel. Een reader die de scène al kent. Die een andere stem heeft voor elk personage, zodat een driehoekscène niet instort tot één persoon die in zichzelf mompelt. Die wacht als je een beat nodig hebt en nooit zucht over hoe laat het is. Die werkt ongeacht of het wifi het doet.

Dat is waarvoor blablabla gebouwd is. Je importeert de sides, geeft aan welk personage van jou is, en de app spreekt elk ander personage hardop uit en wacht dan stil, zo lang als jouw tekst duurt. Geen gunsten in te roepen, niemand over wie je je schuldig hoeft te voelen om middernacht. Je loopt de scène zo vaak als je wil door, vindt het ritme, en neemt dan op met de app off-camera als reader. Casting hoort een heldere, vaste stem die je de cues aanreikt. Ze zien nooit waar die vandaan komt.

Vanavond opnemen: een korte checklist

• Regel je reader voordat je iets inricht. Beslis nu of het iemand is die echt wakker kan blijven of een app die altijd beschikbaar is, en hou op met twijfelen.
• Zet de scène in je reader en loop hem twee keer rustig door voordat je de camera aanraakt. Je luistert naar het ritme, je speelt nog niet.
• Kadreer en licht terwijl de stem van je reader al loopt, zodat je blik en je timing samen landen.
• Draai en laat de pauzes ademen. Als je een extra beat nodig hebt voor een tekstregel, neem hem. Een goede reader wacht, dus jij ook.
• Kijk één take terug met het geluid aan en stel jezelf één vraag: luister ik, of wacht ik alleen op mijn beurt om te praten?
• Ga dan slapen. Als de interpretatie 's ochtends is verschoven, tape dan opnieuw voor twaalf. De nachtversie is meestal de moedigere.

Dit vervangt een goede menselijke reader niet, iemand die je iets gooit wat je niet zag aankomen. Als je die kunt krijgen, doe het. Maar op de avonden dat het niet lukt, zit je niet vast, en je mag de repetitie niet overslaan alleen omdat het huis slaapt.

Als je de rustiger versie hiervan wil, zonder de middernachtse druk, hoe je een selftape opneemt zonder reader gaat door de realistische opties met meer ruimte. De selftape checklist behandelt alles wat verder nog goed moet gaan als de reader geregeld is, van kadrering tot geluid tot je slate. En het hele beeld van alleen voorbereiden staat in de complete gids voor solo repeteren.