SAG-AFTRA selftape-regels 2026: 8 pagina's, 48 uur, en wat gelijk bleef

De stemming is binnen. SAG-AFTRA-leden bekrachtigden het TV/Theatrical-contract van 2026 op 4 juni 2026, met 91,42% voor. Het ging in op 1 juli 2026 en loopt tot en met 30 juni 2030.

En nu het stuk dat bijna niemand dit jaar goed opschrijft: het contract van 2026 veranderde de paginalimiet voor selftapes niet, en de deadline ook niet. Acht pagina's, twaalf bij een vervolgtape, 48 uur om te leveren. Dat komt allemaal uit het akkoord van 2023 en is ongewijzigd meegenomen. Las je dit voorjaar een stuk dat beweert dat de nieuwe deal je 48 uur opleverde? Dan lees je 2023 met een 2026-datum erop geplakt.

Dat onderscheid is geen muggenzifterij. Het vertelt je welke regels al drie jaar vaststaan, en welke twee maanden oud zijn en onbekend bij het castingbureau waar je mee in discussie ligt.

Dit gaat over je rechten, niet over hoe je het ding opneemt. Dat is de selftape-checklist, en dat is een ander klusje. Hier gewoon klare taal, geen juridisch advies, van een acteur en niet van een advocaat.

Wat het contract van 2026 wél veranderde, en wat niet

Het woord "selftape" staat negen keer in het 2026 Theatrical/Television Memorandum of Agreement, gedateerd 27 mei 2026. Alle negen staan in sectie 7. Dat is de complete voetafdruk van selftape in de nieuwe deal.

Overgenomen uit 2023, ongewijzigd:

• Maximaal acht pagina's voor een eerste tape, twaalf voor vervolgtapes.
• Een doorlooptijd van 48 uur, en 72 uur voor minderjarigen.
• Je kunt niet verplicht worden om je tekst van buiten te kennen.
• Niets onthullenders dan een badpak dat je bij een openbaar zwembad zou dragen, en geen stunts.
• Een omheinde slate, en geen verplichte app, platform of uitrusting.

Toegevoegd in 2026:

• Insturen mag niets kosten.
• Een opname van je auditie mag niet publiek beschikbaar worden gemaakt zonder je voorafgaande schriftelijke toestemming.
• Voor vaste castleden en grote rollen kun je vragen om in plaats daarvan een virtuele auditie te doen.

Drie toevoegingen, en niet één ervan raakt aan pagina's of tijd. De meeste berichtgeving over de deal van 2026 presenteert het hele pakket alsof het in één keer kwam. Zo eindig je met het citeren van een gloednieuwe paginalimiet die al sinds 2023 van kracht is, zonder ooit het verbod op kosten te noemen, dat wél echt nieuw is.

Hoeveel pagina's mogen ze je sturen?

Acht voor een eerste tape. Twaalf bij een vervolgtape. Die getallen stonden al in het akkoord van 2023, en het contract van 2026 liet ze precies zoals het ze aantrof.

Het is een maximum, geen belofte. Niets houdt een castingbureau tegen om drie pagina's te sturen. Wat het getal je geeft, is een regel om naar te wijzen als er 's avonds om negen uur veertien pagina's binnenkomen.

Handig om te weten als je ook in het Verenigd Koninkrijk werkt: de code van Equity legt de limiet op zes pagina's, lager dan het Amerikaanse getal. De aanname dat het Amerikaanse contract het gulste is, overleeft het contact met de echte cijfers niet.

Wanneer beginnen die 48 uur nou echt?

Dit is de nuttigste zin die SAG-AFTRA ooit over selftapes heeft gepubliceerd, en hij staat in een PDF die bijna niemand opent.

Uit de Contract Bulletin over selftapes van de vakbond: "De doorlooptijd van 48 uur gaat in op het moment dat casting de melding stuurt naar de acteur of naar diens agent."

Of naar hun agent. De klok begint te lopen zodra de melding je vertegenwoordiging bereikt, niet zodra hij bij jou terechtkomt. Landt de breakdown dinsdagochtend bij je bureau en bereikt hij pas dinsdagavond je inbox, dan is het grootste deel van een werkdag al voorbij, zonder dat casting iets fout heeft gedaan.

Dat is het echte antwoord op waarom je steeds achttien uur overhoudt van een regel van 48 uur. Meestal knabbelt casting niet stiekem van het venster af. Het zit in het gat tussen de melding die bij het bureau binnenkomt en de melding die bij jou binnenkomt.

Dat verandert de vraag die je moet stellen. Niet "is er nog rek in de deadline", aan casting, maar "wanneer kwam dit binnen", aan je agent. Is het antwoord gisteren, dan is het gesprek dat je nodig hebt er een met je bureau, en dat gesprek is een stuk makkelijker dan dat met casting, want niemand hoeft toe te geven iets kapot te hebben gemaakt. Voor minderjarigen is het venster 72 uur.

Mag casting eisen dat je je tekst van buiten kent?

Nee. En wat er gebeurt als ze het proberen, is interessanter dan de regel zelf.

Je kunt niet verplicht worden om je tekst van buiten te kennen voor een selftape. Maakt een castingbureau dat een voorwaarde om in te sturen, dan vragen ze eigenlijk geen selftape. Dan vragen ze een virtuele auditie, en dat is onder de overeenkomst een andere categorie, met andere voorwaarden.

Die herformulering is waar de hefboom zit. "Ik hoef mijn tekst niet van buiten te kennen" is een weigering, en weigeren kost je iets. "Als tekst van buiten kennen verplicht is, is dit dan een virtuele auditie in plaats van een selftape?" is een classificatievraag, en die legt de beslissing terug bij wie de melding schreef.

Je mag nog steeds zelf kiezen om je tekst van buiten te kennen. Vaak is dat de betere tape. Het punt is dat het een eigen keuze blijft, geen voorwaarde om te mogen insturen. Dat voor elkaar krijgen zonder tegenspeler in de kamer is een vak apart, en de complete gids voor alleen repeteren is de lange versie daarvan.

Wat de bodem verder dekt

De paginalimiet en de klok krijgen alle aandacht, maar ze zijn niet de hele bodem. Nog een paar bepalingen zijn overgenomen uit 2023, en die komen vaker voor dan je zou verwachten.

Je kunt niet gevraagd worden om iets te dragen dat onthullender is dan een badpak dat je bij een openbaar zwembad zou dragen, en je kunt niet gevraagd worden een stunt uit te voeren voor een auditie.

Ook de slate is omheind. Naam, lengte, waar je woont, waar je nu bent, bijzondere vaardigheden, en een shot van hoofd tot schouders of van je hele lichaam. Dat is de lijst. Alles daarbuiten is een verzoek, geen verplichting.

En casting kan je niet dwingen tot een specifieke app, platform of stuk gereedschap. Ze mogen een formaat opgeven, staand of liggend, MP4 en zo. Ze kunnen je niet verplichten een specifieke tool te kopen of downloaden om een tape te versturen.

Het verbod op kosten en de toestemmingsregel

Twee van de toevoegingen uit 2026 zijn kort genoeg om helemaal te citeren, en beide verdienen het om woordelijk gelezen te worden in plaats van samengevat.

Over kosten: "Aan een acteur mogen geen kosten in rekening worden gebracht […] om een headshot, reel of selftape te uploaden, of om zichzelf op een andere manier voor de rol voor te dragen."

Dat reikt verder dan selftapes. Headshots en reels worden met naam genoemd, en "zichzelf op een andere manier voor de rol voordragen" is geschreven als vangnet. Kost een stap in het inzendproces je geld, dan is dit de zin om naar te wijzen.

Over publicatie: "De producent mag geen opname van een interview of auditie publiek beschikbaar maken zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de acteur."

Lees wat er staat, en stop daar. Het gaat over het publiek beschikbaar maken van je tape, en het vereist toestemming op papier, vooraf gegeven. Er staat niets over wie er binnen een productie het bestand mag bekijken, en het is geen algemene privacygarantie. Het oprekken tot dat laatste is hoe een echte bescherming verandert in een argument dat je verliest.

Vragen om een live read bij een grote rol

De derde toevoeging, voor vaste castleden en grote rollen: "De producent zal zich met beste inzet inspannen om elke acteur tegemoet te komen […] die specifiek vraagt om een virtuele auditie voor de rol."

Twee uitdrukkingen dragen het gewicht. "Beste inzet" is geen garantie op wat dan ook. En "specifiek vraagt" betekent dat het verzoek van jou moet komen. Niemand gaat het uit zichzelf aanbieden. Bij een rol die groot genoeg is om ertoe te doen, bestaat deze bepaling alleen voor wie hem gebruikt.

De sideletter die niemand heeft gepubliceerd

De ene vraag in de deal van 2026 die nog echt openligt, is nergens behandeld, want het document is niet openbaar.

Naast de MOA bestaat een sideletter over de gebruiksvoorwaarden van castingplatforms. SAG-AFTRA uitte "zorgen over de mogelijkheid dat castingdiensten van derden acteurs verplichten in te stemmen met gebruiksvoorwaarden die de dienst toestaan om het materiaal dat acteurs indienen te gebruiken op een manier die niet strookt met de bepalingen over kunstmatige intelligentie."

Uitgepakt: je dient in via een platform. De voorwaarden van dat platform zeggen dat het mag gebruiken wat je uploadt. Die voorwaarden staan misschien precies toe wat de AI-bepalingen in het contract juist wilden voorkomen, en ermee instemmen is sowieso een voorwaarde om te mogen inzenden.

De vakbond heeft de zorg schriftelijk vastgelegd. Wat er precies is afgesproken, blijft onduidelijk, want de tekst van de sideletter is niet vrijgegeven, en iedereen die je vertelt waar het producenten of platforms toe verplicht, gokt. Tot hij opduikt, is de enige zet onspectaculair. Lees de gebruiksvoorwaarden van het platform waar je via inzendt, en lees ze opnieuw zodra ze veranderen.

Waar AI nu staat binnen casting

Los van het contract, maar vaker ter sprake dan welke clausule dan ook: de International Casting Directors Association actualiseerde op 6 juli 2026 haar standpunt over het gebruik van AI in casting. Het wordt onderschreven door Spotlight en door castingorganisaties in verschillende Europese landen.

Het standpunt erkent dat AI wordt gebruikt om "selftape-inzendingen te analyseren". Het stelt dat AI "niet gebruikt mag worden om finale castingbeslissingen te nemen". En over wat er daarna met je materiaal gebeurt: data "mag niet hergebruikt worden, en zeker niet om AI-algoritmes mee te trainen".

Dat is een brancheprotocol, geen contractclausule, en dat verschil doet ertoe. Maar het is de duidelijkste publieke erkenning van de andere kant van de inzending dat geautomatiseerde screening gebeurt, en de grens die het trekt ligt bij de eindbeslissing, niet bij de eerste selectieronde. Vroeg je je ooit af of iets je tape leest voordat een mens dat doet: de eigen organisatie van casting directors heeft nu zwart-op-wit gezegd dat het kan.

Selftapen in het Verenigd Koninkrijk

De cijfers van SAG-AFTRA houden op bij de grens van het SAG-AFTRA-contract. In het Verenigd Koninkrijk is de code van Equity de norm, en die is op beide belangrijkste punten strenger: een minimale doorlooptijd van vier dagen, en een maximum van zes pagina's.

Ook over de tegenspeler neemt Equity een standpunt in, de moeite waard om letterlijk te citeren of je nu voor Amerikaanse of Europese castings werkt. "Een tegenspeler is vaak waardevol voor een goede selftape, maar mag geen absolute voorwaarde zijn." En, apart daarvan: "Van acteurs wordt niet verwacht dat ze betalen voor een tegenspeler bij hun selftapes."

Vier dagen en zes pagina's tegenover 48 uur en acht pagina's is een groot verschil voor hetzelfde werk. Neem je op zonder tegenspeler, dan behandelt selftapen zonder tegenspeler wat je opties eigenlijk zijn.

Wat je zegt als het verzoek de grens overschrijdt

Rechten werken alleen als je ze kunt verwoorden in een zin die niet als klacht klinkt. Drie die dat doen:

Over pagina's: "De overeenkomst zet een eerste selftape op maximaal acht pagina's. Is er ruimte om de sides in te korten?"

Over tijd: "Wanneer kwam dit binnen bij het kantoor?" Vraag dat aan je agent, niet aan casting.

Over tekst van buiten: "Als tekst van buiten kennen verplicht is, is dit dan een virtuele auditie in plaats van een selftape?"

Sarah Ramos, die in het onderhandelingscomité zat, zei het onomwonden bij LAist tijdens de staking van 2023: selftapen zonder enige regel is "een belasting voor onze middelen, een belasting voor onze gemeenschap, en het is onhoudbaar." De bodem bestaat omdat mensen ervoor hebben gevochten. Hem gebruiken is dezelfde beweging, één auditie tegelijk.

Geen van die drie is een gevecht. Elke vraag heeft een contract achter zich, en dat landt anders dan een voorkeur met alleen een gevoel erachter. Stel ze op de dag dat de sides binnenkomen, voordat je een tape hebt gebouwd rond een verzoek dat je nooit had moeten bereiken.