Zasady selftape'u SAG-AFTRA na 2026: 8 stron, 48 godzin i to, czego kontrakt nie zmienił

Głosowanie się skończyło. Członkowie SAG-AFTRA ratyfikowali nowy kontrakt na produkcje telewizyjne i kinowe (TV/Theatrical) 4 czerwca 2026 roku, 91,42% na tak. Wszedł w życie 1 lipca 2026 i obowiązuje do 30 czerwca 2030.

A teraz część, którą prawie nikt w tym roku nie napisał poprawnie: kontrakt z 2026 roku nie zmienił limitów stron przy selftape ani czasu na oddanie materiału. Osiem stron, dwanaście przy kolejnym nagraniu, 48 godzin na dostarczenie. Wszystko to pochodzi z umowy z 2023 roku i przeszło bez zmian. Jeśli czytałeś wiosną tekst, który twierdził, że nowy układ dał ci 48 godzin, ten tekst opisuje 2023 rok z datą 2026 przyklejoną z boku.

To nie czepianie się szczegółów. Ta różnica mówi ci, które zasady mają trzy lata i są już oswojone, a które dwa miesiące i mogą być nieznane nawet biuru castingowemu, z którym akurat się spierasz.

To tekst o twoich prawach, nie o tym, jak nakręcić ujęcie. Od tego jest lista kontrolna do selftape'a, i to osobna robota. Piszę prostym językiem, nie po prawniczemu, jako aktor, a nie prawnik.

Co zmienił kontrakt z 2026 roku, a czego nie

Temat selftape'u pojawia się dziewięć razy w protokole porozumienia SAG-AFTRA na 2026 rok dla produkcji telewizyjnych i kinowych, datowanym na 27 maja 2026. Wszystkie dziewięć razy w sekcji 7. To cały ślad, jaki selftape zostawił w nowym kontrakcie.

Przeniesione z 2023 roku bez zmian:

• Maksymalnie osiem stron na pierwsze nagranie, dwanaście na kolejne.
• 48 godzin na dostarczenie, 72 dla niepełnoletnich.
• Nikt nie może wymagać, żebyś znał tekst na pamięć.
• Nic bardziej odkrywającego niż strój kąpielowy, w którym poszedłbyś na basen miejski, i żadnych scen kaskaderskich.
• Ograniczona treść przedstawienia się (slate) i brak narzuconej aplikacji, platformy czy sprzętu.

Dodane w 2026:

• Nie można cię obciążyć opłatą za zgłoszenie.
• Nagranie twojego castingu nie może zostać upublicznione bez twojej wcześniejszej pisemnej zgody.
• Przy stałych rolach serialowych i większych rolach możesz zamiast tego poprosić o rozmowę wirtualną.

Trzy dodatki i żaden nie dotyka stron ani czasu. Większość tekstów o kontrakcie z 2026 roku przedstawia całość, jakby wszystko przyszło razem. Tak kończysz, cytując zupełnie nowy limit stron, który obowiązuje od 2023 roku, i nie wspominając zakazu opłat, który naprawdę jest nowy.

Ile stron mogą ci przysłać?

Osiem na pierwsze nagranie. Dwanaście na kolejne. Te liczby siedziały w umowie z 2023 roku i kontrakt z 2026 zostawił je dokładnie tam, gdzie je zastał.

Limit to maksimum, nie przydział. Nic nie stoi na przeszkodzie, żeby biuro przysłało trzy strony. To, co dostajesz dzięki tej liczbie, to argument, na który możesz wskazać, kiedy czternaście stron ląduje w skrzynce o dziewiątej wieczorem.

Warto wiedzieć, jeśli pracujesz też w UK: kodeks Equity ustawia limit na sześć stron, niżej niż amerykańska liczba. Założenie, że kontrakt amerykański jest tym hojniejszym, nie przetrwa zderzenia z realnymi liczbami.

Kiedy naprawdę zaczyna się liczyć tych 48 godzin?

To najbardziej przydatne zdanie, jakie SAG-AFTRA opublikowało na temat selftape'ów, i siedzi sobie w PDF-ie, którego prawie nikt nie otwiera.

Ze związkowego biuletynu o selftape'ach: "48-godzinny termin liczy się od momentu, gdy casting wysyła zawiadomienie do wykonawcy albo jego agenta."

Albo jego agenta. Zegar startuje, gdy zawiadomienie dociera do twojej reprezentacji, nie do ciebie. Jeśli informacja o castingu ląduje w twojej agencji we wtorek rano, a do twojej skrzynki dociera we wtorek wieczorem, spora część dnia roboczego już przepadła, a casting niczego nie złamał.

To prawdziwa odpowiedź na to, czemu z zasady 48 godzin regularnie zostaje ci osiemnaście. Zwykle to nie casting po cichu ucina ci czas. To luka między dotarciem zawiadomienia do agencji a dotarciem do ciebie.

To zmienia pytanie, które warto zadać. Nie "czy jest jakaś elastyczność w terminie", skierowane do castingu, tylko "kiedy to do was dotarło", skierowane do twojego agenta. Jeśli odpowiedź brzmi "wczoraj", rozmowa, której potrzebujesz, jest z twoją agencją, i jest dużo łatwiejsza niż ta z castingiem, bo nikt nie musi się przyznawać do złamania zasad. Dla niepełnoletnich okno wynosi 72 godziny.

Czy casting może wymagać, żebyś znał tekst na pamięć?

Nie. A to, co się dzieje, gdy mimo to spróbują, jest ciekawsze niż sama zasada.

Nikt nie może wymagać od ciebie znajomości tekstu na pamięć przy selftape. Jeśli biuro robi ze znajomości tekstu warunek zgłoszenia, to nie prosi już o selftape. Prosi o wirtualny casting, czyli inną kategorię w kontrakcie, z innymi zasadami.

W tym przeformułowaniu leży cała siła. "Nie muszę znać tekstu na pamięć" to odmowa, a odmowy zawsze coś kosztują. "Jeśli wymagacie znajomości tekstu, czy to jest wirtualny casting, a nie selftape?" to pytanie o klasyfikację, i to ono oddaje decyzję z powrotem osobie, która napisała zawiadomienie.

Nadal możesz sam wybrać, że znasz tekst na pamięć. Często wychodzi z tego lepsze nagranie. Chodzi o to, żeby to zostało twoim wyborem, a nie warunkiem, żeby w ogóle móc się zgłosić. Dojście do tego bez partnera w pokoju to osobne rzemiosło, a kompletny przewodnik po próbach w pojedynkę to jego dłuższa wersja.

Co jeszcze obejmuje to minimum

Limit stron i zegar zgarniają całą uwagę, ale to nie całe minimum. Kilka kolejnych zapisów przeszło z 2023 roku i wracają częściej, niż ludzie się spodziewają.

Nie możesz zostać poproszony o strój bardziej odkrywający niż strój kąpielowy, w którym poszedłbyś na basen miejski, ani o wykonanie sceny kaskaderskiej na castingu.

Przedstawienie się na początku nagrania też ma ograniczoną treść. Imię i nazwisko, wzrost, gdzie mieszkasz, gdzie akurat jesteś, umiejętności specjalne i ujęcie od ramion w górę albo w pełnej sylwetce. Tyle jest na liście. Wszystko poza tym to prośba, nie wymóg.

A casting nie może zmusić cię do konkretnej aplikacji, platformy czy sprzętu. Mogą określić format, pionowy albo poziomy, MP4 i tak dalej. Nie mogą wymagać, żebyś kupił albo pobrał konkretne narzędzie, żeby wysłać nagranie.

Zakaz opłat i klauzula o zgodzie

Dwa z dodatków wprowadzonych w 2026 są na tyle krótkie, że można je zacytować w całości, i oba warto przeczytać dokładnie, a nie w streszczeniu.

O opłatach: "Wykonawca nie może zostać obciążony opłatą [...] za przesłanie zdjęcia portretowego, showreela, selftape'u ani za jakiekolwiek inne zgłoszenie się do roli."

To sięga dalej niż same selftape'y. Zdjęcia portretowe i showreele są wymienione wprost, a "jakiekolwiek inne zgłoszenie się do roli" jest napisane jako furtka na wszystko. Jeśli jakikolwiek etap zgłoszenia kosztuje cię pieniądze, to jest zdanie, na które warto wskazać.

O publikacji: "Producent nie może upublicznić żadnego nagrania z rozmowy ani castingu bez wcześniejszej pisemnej zgody wykonawcy."

Przeczytaj, co tu naprawdę jest napisane, i na tym się zatrzymaj. To dotyczy upublicznienia twojego nagrania i wymaga pisemnej zgody, danej z wyprzedzeniem. Nie mówi nic o tym, kto wewnątrz produkcji może obejrzeć plik, i to nie jest ogólna gwarancja prywatności. Naciąganie tego zapisu w tamtą stronę to sposób, żeby realna ochrona zamieniła się w przegrany argument.

Jak prosić o czytanie na żywo przy większej roli

Trzeci dodatek, dla aktorów stałej obsady i dużych ról: "Producent podejmie starania w dobrej wierze, by wyjść naprzeciw każdemu wykonawcy [...], który wyraźnie poprosi o rozmowę w sprawie roli w formie wirtualnej."

Dwa zwroty dźwigają cały ciężar tego zapisu. "Starania w dobrej wierze" nie są żadną gwarancją. A "wyraźnie poprosi" znaczy, że prośba musi wyjść od ciebie. Nikt nie zaproponuje tego sam z siebie. Przy roli wystarczająco dużej, żeby miało to znaczenie, ten zapis istnieje tylko dla tych, którzy z niego korzystają.

Aneks, którego nikt nie opublikował

Jedyne naprawdę otwarte pytanie w kontrakcie z 2026 roku zostało pominięte przez media, bo dokument nie jest publiczny.

Obok głównej umowy istnieje aneks dotyczący regulaminów platform castingowych. SAG-AFTRA zgłosiło "obawy co do możliwości, że zewnętrzne serwisy castingowe będą wymagać od wykonawców zgody na regulaminy pozwalające tym serwisom wykorzystywać przesłane materiały w sposób niezgodny z zapisami dotyczącymi sztucznej inteligencji."

Rozkładając to na czynniki pierwsze: zgłaszasz się przez platformę. Regulamin platformy mówi, że może wykorzystać to, co wgrasz. Ten regulamin może pozwalać dokładnie na to, czemu miały zapobiec zapisy kontraktu o AI, a zgoda na niego jest warunkiem samego zgłoszenia.

Związek zgłosił tę obawę na piśmie. To, co faktycznie ustalono, pozostaje nierozstrzygnięte, bo treść aneksu nie została opublikowana, a każdy, kto mówi ci, do czego zobowiązuje on producentów albo platformy, zgaduje. Dopóki się nie pojawi, jedyne wyjście jest mało efektowne. Czytaj regulamin platformy, przez którą się zgłaszasz, i czytaj go ponownie, kiedy się zmieni.

Gdzie dziś jest miejsce AI w castingu

Obok samego kontraktu, i o to pytają częściej niż o jakikolwiek jego zapis: International Casting Directors Association zaktualizowało swoje stanowisko w sprawie wykorzystania AI w castingu 6 lipca 2026. Popiera je Spotlight oraz organizacje castingowe z kilku krajów europejskich.

Stanowisko przyznaje, że AI jest wykorzystywana do "analizowania zgłoszeń selftape". Mówi, że AI "nie może być używana do podejmowania ostatecznych decyzji obsadowych". A o tym, co dzieje się z materiałem później, mówi, że dane "nie mogą być wykorzystywane ponownie, a zwłaszcza nie do trenowania algorytmów AI".

To protokół branżowy, nie zapis w kontrakcie, i ta różnica ma znaczenie. Ale to najwyraźniejsze publiczne przyznanie z drugiej strony zgłoszenia, że automatyczna selekcja się dzieje, a granicę wyznacza przy ostatecznej decyzji, nie przy pierwszym przesiewie. Jeśli zastanawiałeś się, czy coś czyta twoje nagranie, zanim zrobi to człowiek, własne stowarzyszenie dyrektorów castingu napisało już czarno na białym, że owszem, może.

Jeśli nagrywasz selftape w UK

Liczby SAG-AFTRA kończą się na granicy kontraktu SAG-AFTRA. W UK standardem jest kodeks Equity, i jest ostrzejszy w obu liczbach, które mają największe znaczenie: minimum cztery dni na oddanie materiału i maksymalnie sześć stron.

Zajmuje też stanowisko w sprawie partnera do czytania, warte zacytowania niezależnie po której stronie Atlantyku pracujesz. "Partner do czytania często pomaga dobremu selftape'owi, ale nie powinien być bezwzględnym wymogiem." I osobno: "Nie oczekuje się od aktorów, że zapłacą za partnera do czytania przy swoich selftape'ach."

Cztery dni i sześć stron kontra 48 godzin i osiem stron to spora różnica przy tej samej robocie. Jeśli nagrywasz bez partnera do czytania, jak nagrać selftape bez partnera do czytania pokazuje, jakie masz naprawdę opcje.

Co powiedzieć, kiedy prośba wykracza poza zasady

Prawa działają tylko wtedy, gdy potrafisz je ująć w zdaniu, które nie brzmi jak skarga. Trzy, które się sprawdzają:

O stronach: "Kontrakt ogranicza pierwszy selftape do ośmiu stron. Jest miejsce, żeby przyciąć materiał?"

O czasie: "Kiedy to do was dotarło?" Pytanie do twojego agenta, nie do castingu.

O pamięciowym opanowaniu tekstu: "Jeśli wymagacie znajomości tekstu na pamięć, czy to jest wirtualny casting, a nie selftape?"

Sarah Ramos, która zasiadała w komisji negocjacyjnej, powiedziała to wprost na łamach LAist podczas strajku w 2023 roku: selftape bez żadnych zasad to "obciążenie dla naszych zasobów, obciążenie dla naszej społeczności, i to jest nie do utrzymania". To minimum istnieje, bo ludzie się o nie dopominali. Korzystanie z niego to ten sam ruch, jeden casting na raz.

Żadne z tych zdań nie jest kłótnią. Każde to pytanie, za którym stoi kontrakt, a to brzmi zupełnie inaczej niż preferencja, za którą stoi tylko uczucie. Zadawaj je tego samego dnia, kiedy dostajesz strony, zanim zbudujesz nagranie wokół prośby, która nigdy nie powinna do ciebie dotrzeć.