Raptai adegan dalam bahasa yang bukan bahasa pertama awak

Saya membesar berbahasa Denmark. Kebanyakan kerja profesional saya dalam bahasa Inggeris. Jurang antara bahasa yang saya fikir dengannya dan bahasa yang saya berlakon dengannya telah membentuk hampir segalanya tentang cara saya raptai.

Kalau awak bekerja dalam bahasa yang bukan bahasa pertama awak - dan di rantau kita, ramai yang begitu pada satu ketika - awak faham kebimbangan khusus yang ia ciptakan. Bukan sekadar soal betul atau salah perkataan. Ia pasal kedengaran seperti awak memang ada tempatnya dalam adegan itu. Seperti kata-kata itu milik awak, bukan pinjaman.

Ini yang saya pelajari, kebanyakannya dengan cara susah. Teknik raptai umum dalam panduan lengkap raptai bersendirian masih terpakai. Post ini pasal lapisan tambahan yang awak bawa apabila adegan itu dalam bahasa kedua awak.

Perangkap sebutan

Kesilapan paling biasa yang dilakukan pelakon dwibahasa ialah menghabiskan semua masa raptai pada sebutan. Awak drill bunyi-bunyi, haluskan vokal, ratakan melodi bahasa ibunda awak sampai kedengaran neutral. Lepas tu awak masuk ke bilik dan beri bacaan yang bersih dari segi teknikal tapi kosong dari segi watak.

Kerja loghat memang penting. Tapi itu bukan berlakon. Kalau awak habiskan sembilan puluh minit pada R Amerika dan sifar minit pada apa yang watak awak mahukan, awak telah bersedia untuk perkara yang salah. Pengarah casting boleh kerja dengan loghat yang sedikit. Yang mereka tak boleh kerja ialah persembahan yang kosong.

Pendekatan saya sekarang adalah memisahkan kedua-dua kerja. Saya buat sebutan secara berasingan - dalam kereta, masa memasak, sekadar biasakan mulut dengan bunyi-bunyi itu. Raptai adegan yang sebenar pasal watak, niat, dan hubungan, sama seperti dalam bahasa ibunda saya. Loghat adalah lapisan di atas, bukan asasnya.

Fikir dalam bahasa itu

Ada peringkat dalam penguasaan bahasa di mana awak berhenti menterjemah dalam kepala dan mula berfikir terus dalam bahasa kedua. Untuk berlakon, awak perlu sampai ke sana dengan dialog watak awak secara khusus, walaupun awak belum sampai ke sana dalam kehidupan harian.

Jangan raptai dengan cara baca dialog dalam Bahasa Inggeris, fahami dalam Bahasa Melayu, kemudian terjemah semula respons ke Bahasa Inggeris. Putaran itu terlalu lambat. Masa awak selesai, detik itu sudah berlalu.

Kerjakan adegan dalam bahasa persembahan dari awal. Kalau awak perlu tahu maksud sesuatu, cari sekali dan kemudian ketepikan terjemahan itu. Kekal dalam bahasa itu.

Dengar dialog lain diucapkan

Di sinilah bekerja dalam bahasa kedua mewujudkan masalah raptai yang khusus. Bila awak baca dialog watak lain secara senyap, awak dengarnya dalam loghat awak sendiri, dengan kelajuan awak sendiri, dengan corak rentak awak sendiri. Tapi dalam persembahan, awak akan dengarnya diucapkan oleh penutur asli dengan muzik yang sama sekali berbeza.

Rentak Bahasa Inggeris bukan rentak Bahasa Denmark atau Bahasa Melayu atau Bahasa Sepanyol. Corak tekanan jatuh di tempat yang berbeza. Kalau awak hanya pernah dengar adegan itu dalam kepala awak sendiri, kali pertama awak dengarnya diucapkan secara asli boleh buatkan awak keliru. Tiba-tiba isyarat masuk kedengaran lain dari yang awak raptai, dan awak ketinggalan setengah detik sepanjang baki adegan.

Sebab itulah mendengar dialog diucapkan dengan kuat semasa raptai lebih penting lagi bila awak bekerja dalam bahasa kedua. Rakan adegan yang penutur asli adalah yang terbaik. Aplikasi raptai seperti blablabla juga berkesan - awak dengar dialog watak lain dalam bahasa persembahan, yang melatih telinga awak untuk rentak yang awak akan hadapi di set.

Makna melebihi ketepatan

Menyempurnakan setiap fonem kurang penting berbanding memahami setiap dialog. Saya pernah tengok pelakon menyampaikan dialog dengan sebutan yang sempurna kemudian terus kosong semasa dialog watak lain sebab mereka tak faham sepenuhnya apa yang disampaikan kepada mereka. Mereka hafal bunyi tanpa menyerap makna.

Sebelum awak risau tentang cara awak cakap sesuatu, pastikan awak tahu dengan tepat apa yang awak katakan. Lalui seluruh adegan dan sahkan awak faham setiap perkataan, setiap idiom, setiap rujukan budaya. Bahasa Inggeris penuh dengan ungkapan yang tak terjemah secara langsung. Kalau awak mainkannya secara literal dalam kepala, awak terlepas adegan itu. Analisis adegan buat kerja berganda di sini. Kerja makna dan kerja bahasa bergabung menjadi satu laluan.

Bahasa fizikal adalah universal

Bila kata-kata terasa asing dan kaku dalam mulut saya, saya kembali ke badan. Saya mainkan adegan secara fizikal - gerak geri, pergerakan, nafas - tanpa bercakap. Kemudian saya tambahkan kata-kata semula di atas. Ia menjangkarkan persembahan kepada sesuatu yang tidak bergantung pada penguasaan bahasa. Badan tahu apa yang ia buat walaupun mulut sedang bergelut.

Masalah keyakinan

Ada dimensi emosi dalam berlakon dalam bahasa kedua yang jarang dibincangkan secukupnya. Awak rasa terdedah. Awak risau kedengaran bodoh, atau kanak-kanak, atau perbendaharaan kata awak terlalu terhad. Ketidakpastian itu boleh buatkan awak bermain selamat. Kecil. Senyap.

Tentang naluri itu. Casting bukan pilih awak walaupun ada loghat - mereka pilih awak kerana siapa awak sebagai pelakon. Kuasai bahasa yang awak ada. Fahami adegan itu cukup dalam sehingga kata-kata terasa milik awak, walaupun ia datang dari bahagian otak yang berbeza daripada bahasa pertama awak.

Loghat akan sentiasa ada, sekurang-kurangnya sedikit. Lakonan itulah yang buatkan mereka lupa tentangnya.