Selftape na iPhonie: ostrość, ekspozycja i zoom - co każdy aktor powinien umieć

Dwóch aktorów nagrywa selftape w tym samym mieszkaniu, tym samym iPhonem. Jeden wygląda jak profesjonalny casting. Drugi jak rozmowa przez FaceTime. Różnica nie leży w oświetleniu, kadrowaniu ani kostiumie. Jeden z nich zna ustawienia kamery, drugi zostawił wszystko na autopilocie.

Natywna aplikacja Aparat w iOS daje ci większość ręcznej kontroli, jakiej używa zawodowy operator. Większość aktorów nigdy jej nie dotyka. Oto co masz w telefonie i kiedy każde ustawienie ma znaczenie przy selftape.

Dlaczego autopilot nie wystarczy

Tryb auto w iPhonie dobrze radzi sobie ze zdjęciami w normalnych warunkach. Zoptymalizowany jest pod to, co robi większość użytkowników: wyceluj, zrób, wrzuć. Nie jest zoptymalizowany pod to, co robi aktor, czyli utrzymanie jednego, nieruchomego kadru przez półtorej minuty, gdy oświetlenie zmienia się o ćwierć działki, bo za oknem przepłynęła chmura.

W trybie auto trzy rzeczy idą źle. Ostrość ucieka, gdy ruszasz rękami albo przesuwasz kadr. Ekspozycja dostosowuje się w środku ujęcia, gdy coś w tle się zmieni. Kamera automatycznie przełącza się między obiektywami w iPhonie 13 Pro i nowszych, co oznacza, że twój selftape może zmienić ogniskową i odcień skóry w połowie zdania.

Zablokowanie ustawień naprawia wszystkie trzy problemy. Zajmuje jakieś dziesięć sekund przed ujęciem.

Stuknij, żeby ustawić ostrość, potem zablokuj

Otwórz Aparat, ustaw kadr. Stuknij swoją twarz na ekranie. Pojawi się żółty kwadrat. Ostrość jest teraz zablokowana na twojej twarzy - ale tylko na chwilę.

Teraz przytrzymaj to samo miejsce przez około dwie sekundy. Kwadrat zmienia kolor na żółty z napisem "BLOK. AF/AE" na banerze u góry. Ostrość i ekspozycja są teraz obie zablokowane. Nie będą się dostosowywać, dopóki nie stukniesz gdzie indziej ani nie zamkniesz aplikacji.

To najważniejsza rzecz do opanowania. Żółty zamek nie pozwala ostrości uciec, gdy pochylasz się do przodu, do tyłu albo gestykulujesz. Nie pozwala też kamerze zmierzyć ekspozycji od nowa, gdy w trakcie ujęcia zmienia się oświetlenie. Kadr zostaje tam, gdzie go ustawiłeś.

Ekspozycja: suwak słońca

Po stuknięciu, żeby ustawić ostrość, pojawi się mała ikonka słońca obok żółtego kwadratu. Przeciągnij ją w górę lub w dół, żeby dostosować ekspozycję.

Częsty problem przy selftape: skóra wychodzi ciemna, bo okno za tobą przepala pomiar. Automatyczna ekspozycja uśrednia jasne tło i niedoświetla twarz. Przeciągnij słońce o pół działki w górę, twarz jaśnieje, okno przepala się trochę bardziej, a nagranie nagle wygląda zamierzone, a nie rozświetlone od tyłu.

Odwrotny problem - twarz za jasna, wyblakła - wymaga przeciągnięcia słońca w dół. Zazwyczaj wystarczy ćwierć działki. Patrz na odcień skóry, nie na wskaźnik.

Po ustawieniu zablokuj ekspozycję. Inaczej kamera po cichu przestawi się sama.

Zoom szczypaniem: kiedy go użyć, kiedy nie

iPhony z wieloma tylnymi kamerami dają ci trzy lub cztery ogniskowe: 0,5x ultraszeroki, 1x główny, 2x lub 3x teleobiektyw i 5x w modelach Pro Max. Przełączasz między nimi, stukając w przyciski obiektywów albo ściskając palcami ekran.

Do selftape główny obiektyw 1x jest prawie zawsze właściwym wyborem. Ultraszeroki odkształca twarze z bliskiej odległości. Teleobiektyw zbyt mocno przycina dla zbliżenia na ramiona i twarz przy typowych odległościach w mieszkaniu. Obiektyw 1x najbardziej odpowiada temu, jak oczy reżysera castingu oczekują zobaczyć ciebie.

Gdzie zoom szczypaniem ma sens: jeśli musisz poprawić kadrowanie po ustawieniu statywu i nie chcesz go ruszać, możesz lekko przyciągnąć - do około 1,4x - bez widocznej utraty jakości. Powyżej 1,4x iPhone zaczyna przycinać i interpolować, co rozmywa obraz. Różnica jest zauważalna na monitorze reżysera castingu.

Czystsze wyjście: nagraj na 1x, a potem w razie potrzeby przytnij kadr w postprodukcji. Wynikowy obraz wygląda lepiej niż zoom podczas ujęcia.

Obiektywy 2x i 3x, tam gdzie są prawdziwymi teleobiektywami, a nie cyfrowym zoomem, nadają się do zbliżeń, jeśli pozwala na to przestrzeń. Musisz być jakieś trzy metry od kamery, żeby uzyskać ujęcie do pasa na obiektywie 3x.

Blokada obiektywu: zatrzymaj automatyczne przełączanie

W iPhonach z wieloma obiektywami iOS czasem przełącza obiektyw w trakcie ujęcia, żeby skompensować słabe światło. Skutek to nagły skok ogniskowej, balansu bieli i jakości obrazu. Na ekranie telefonu ledwo zauważalny, na monitorze reżysera castingu - oczywisty.

Możesz temu zapobiec, blokując obiektyw. W aplikacji Aparat na iPhonie 15 Pro i nowszych przytrzymujesz przez chwilę przycisk obiektywu, żeby zablokować się na tym konkretnym. Na starszych modelach sztuczka polega na utrzymaniu się powyżej progu oświetlenia, który wyzwala automatyczne przełączanie. W razie potrzeby dodaj małe źródło światła.

Jeśli nagrywasz w aplikacji do prób zamiast w natywnym Aparacie, szukaj wyraźnej kontrolki blokady obiektywu. blablabla wprowadził ją w wersji 2.2 właśnie dlatego, że automatyczne przełączanie niszczyło ujęcia, gdy aktor pochylał się w stronę okna na jedną kwestię, a kamera cicho zmieniała obiektyw, żeby skompensować.

Stabilizacja: statyw, zawsze

iPhony mają bardzo dobrą wbudowaną stabilizację. Na tyle dobrą, że ręczne trzymanie wygląda zamierzenie. Ale zamierzone ręczne trzymanie to nie to, czego chce selftape. Casting chce nieruchomości, żeby mogli skupić się na grze, a nie na kołysaniu.

Zamontuj telefon. Sprawdzi się cokolwiek. Statyw za kilkadziesiąt złotych z internetu. Stos książek. Patent ze słoika po maśle orzechowym i gumki recepturki, który wymyślił asystent mojego agenta. Ujęcie musi stać. Gra się rusza, kadr nie.

Jeśli nagrywasz w miejscu, gdzie nie możesz zamontować telefonu, następna najlepsza opcja to oparcie go o klatkę piersiową obiema rękami. Łokcie przy ciele. Nie próbuj trzymać go na wyciągniętych rękach.

Kadr nie zmienia się, gdy kamera pracuje

Najbardziej niedoceniana zasada. Po stuknięciu w nagraj, nie poprawiaj kadrowania. Nie sięgaj, żeby podrapać się w nos i przypadkowo pchnąć telefon. Nie poprawiaj kwadratu ostrości, bo coś wyglądało nie tak w odtwarzaniu po ostatnim ujęciu. Ustaw przed ujęciem, potem zostaw w spokoju.

Reżyserzy castingu przeglądają setki nagrań na sesję i podejmują decyzje w pierwszych trzydziestu sekundach, według analizy pracy castingu przeprowadzonej przez Backstage. Nagranie, w którym kadr się przesuwa, wygląda amatorsko nawet jeśli gra jest dobra. Nagranie, w którym kadr jest zablokowany, sygnalizuje, że aktor wie, co robi, a taki wniosek chcesz wywołać.

Audio to połowa nagrania

Nie będę tu wchodził w audio, bo to temat na osobny artykuł. Krótka wersja: złe audio niszczy więcej nagrań niż złe oświetlenie. Mikrofon lavalier za 100 złotych to najlepiej wydane pieniądze na setup do selftape. Wbudowany mikrofon telefonu, używany w normalnym pokoju w mieszkaniu bez wyciszenia, będzie brzmiał amatorsko nawet przy idealnym kadrowaniu.

Jak to złożyć w całość

Lista kontrolna przed ujęciem zajmuje około trzydziestu sekund:

1. Zamontuj telefon na wysokości oczu.
2. Ustaw kadr dla ujęcia od ramion i głowy. Oczy w górnej trzeciej, głowa i ramiona w kadrze.
3. Stuknij w twarz na ekranie, przytrzymaj przez dwie sekundy, żeby zablokować AF/AE.
4. Przeciągnij suwak słońca, dopóki odcień skóry nie wygląda właściwie, nie to, co pokazuje wskaźnik.
5. Zablokuj obiektyw, jeśli twój telefon to obsługuje. W przeciwnym razie utrzymaj warunki, w których automatyczne przełączanie się nie uruchomi.
6. Stuknij w nagraj. Nie dotykaj już telefonu.

Dostaniesz nagranie, które wygląda tak, jakbyś wiedział, co robisz. Gra i tak musi być - żadne z tych ustawień nie naprawi płytkiego wyboru. Ale usuwa techniczne powody, dla których reżyser castingu mógłby przejść do następnego nagrania.

Jeśli chcesz resztę setupu do selftape, lista kontrolna do selftape opisuje cały proces od otrzymania stron po wysłanie pliku. Jeśli nagrywasz jednym telefonem bez drugiego urządzenia na teleprompter, jak nagrać selftape tylko z iPhone'em prowadzi przez wersję z jednym urządzeniem. Dla pionowego kadru (serialowe dramaty na TikToku, krótkie formy) kadrowanie opisuję w pionowy selftape.

Telefon potrafi więcej, niż większość aktorów z niego wyciąga. Poznanie ustawień to najtańsze ulepszenie, jakie możesz zrobić.