INT. ESCAPE ROOM - UDAWANA ŁÓDŹ PODWODNA - WIECZÓR
Odliczanie pokazuje dwadzieścia cztery minuty. Tobi marszczy brwi nad mosiężnym zamkiem z pokrętłem. Juno klęczy i odkręca monetą kratkę wentylacyjną. Przy drzwiach na wieszaku wisi żółty płaszcz.
Tobi
Nie powinniśmy najpierw przeczytać karty ze wskazówką?
Juno
Przeczytałam, kiedy ty czytałeś na głos zasady bezpieczeństwa. Potrzymaj to.
Tobi
Przepraszam, jestem bezużyteczny. Ja w ogóle nie miałem tu być z obcą osobą. Miałem randkę.
Tobi
Moja koleżanka Lou powiedziała: zabierz ją gdzieś, gdzie będziecie musieli ze sobą rozmawiać. Do wyboru było to albo rejs łódką.
Tobi
Miała czekać przed wejściem o siódmej. Z mojego doświadczenia, jak nikogo nie ma do piętnaście po, to znaczy „nie”, choćby ten ktoś miał nie wiem jak ładny płaszcz.
Juno
Może przyszła. Może zobaczyła cię przez okno i spanikowała.
Tobi
Dzięki. To bardzo pocieszające.
Juno
Cztery cyfry. Wskaźnik głębokości zawiesił się na jeden, dziewięć, zero, cztery. Spróbuj.
Tobi przekręca pokrętło. Zamek puszcza.
Tobi
Jak ty to zauważyłaś?
Juno
Wskazówka jest namalowana. Tu wszystko jest namalowane. I nie opieraj się o tę ścianę. To sklejka na stelażu. Widać łebki śrub.
Tobi
Lou mówiła, że jest architektką. Moja randka. Lou nie chciała mi powiedzieć, jak ma na imię. Lou uważa, że jak ludzie znają imię, to się przygotowują.
Juno
O czym chciałeś z tą architektką rozmawiać?
Tobi
Zrobiłem listę. Na wypadek, gdyby zapadła cisza.
Tobi rozkłada z tylnej kieszeni małą karteczkę.
Tobi
„Jaki budynek kochasz, a nikt inny go nie zauważa?”
Tobi
Lou mówiła, że odpowie: przystanek autobusowy. Kto kocha przystanek?
Juno
Przystanki są uczciwe. Dach, ławka i rozkład jazdy. Niczym innym nie udają.
Tobi
Lou mówiła też, że będzie w żółtym płaszczu.
Juno
Popularny kolor w tym roku.
Tobi
Na tym wieszaku wisi żółty płaszcz. Z biletem miesięcznym wystającym z kieszeni. Z twoją twarzą na nim.
Juno
Wiele osób jest do mnie podobnych. To bardzo pospolita twarz.
Juno
Stałam po drugiej stronie ulicy od dwudziestej po szóstej. Ty przyszedłeś o wpół do siódmej i ćwiczyłeś w oknie. Pomachałeś, a potem spróbowałeś pomachać inaczej.
Tobi
Pierwsze machanie było zbyt wylewne.
Juno
Miałeś listę, Tobi. Całą listę. Ja miałam płaszcz.
Tobi
Więc weszłaś jako obca osoba.
Juno
Przez obcą osobę nikt nie zostaje wystawiony. Pomyślałam, że zobaczę, jaki jesteś, kiedy to się nie liczy, i wyjdę, zanim skończy się czas.
Tobi
Lou przysłała mi twoje zdjęcie o szóstej. Na wszelki wypadek.
Juno
Wiedziałeś? Cały czas?
Tobi
Od momentu, kiedy powiedziałaś „potrzymaj to”. Potem otworzyłaś kratkę monetą i wiedziałem, że już tu byłaś.
Juno
Trzeci raz. Sama. Nie mów Lou.
Juno przekręca ostatnie pokrętło. Właz klika i otwiera się szeroko. Tobi zamyka go z powrotem.
Tobi
Zapłaciliśmy za jeszcze dziewięć minut.
Juno
To zadaj mi jedno pytanie z twojej listy.
Tobi
„Jaki budynek kochasz, a nikt inny go nie zauważa?”
Juno
Przystanek po drugiej stronie ulicy. Siedziałam w nim czterdzieści minut.