Bir ofis asansöründe bir yabancıyla mahsur kalan Martin, birini ağlatan isimsiz notu kendisinin yazdığını itiraf eder. Sonra kadının çantasında ne olduğunu fark eder.
Casting
erkek, 20-35 yaş
Süre
60 saniye civarı
Zorluk
Başlangıç
Mekan
Bir salı günü on ikiyi beş geçe katlar arasında durmuş küçük bir ofis asansörü; panel ışıklarından biri titriyor.
Asansör sarsılıp durur. Martin altı numaralı düğmeye iki kez basar, sonra yanındaki, elinde kâğıt bir öğle yemeği poşeti tutan kadına gülümser.
Martin
Tamam. Durdu. Sorun yok. Hep tekrar çalışır. Oturmamın sakıncası var mı? Güzel bir kat bu.
Burada sonsuza kadar kalabiliriz. Birine bir şey söyleyebilir miyim? Altıda değilsin, değil mi? Hiçbir şeye basmadın. Mükemmel. Bir yabancı.
Mikrodalgadaki not bendim. 'Öğle yemeğinde balık ısıtan kişi, bütün kat biliyor ve bütün kat sana dua ediyor.' Yazdırdım. Lamine ettim. Hayatımda hiçbir şeyi lamine etmemiştim. İnanılmazdı.
Sonra ağladı. Balık ısıtan kişi. Tuvalette, öyle diyorlar. Şimdi perşembe günü 'üslup' hakkında bir toplantı var, ben de orada başımı sallıyorum.
Çantada ne var? Pardon. Sadece biraz... kokuyor. Ah. Ah hayır.
Neden bir kata basmadın? Çünkü ben altıya basmıştım. Sen altıdasın. Pazartesiden beri. Hoş geldin.
Hareket ediyoruz.
Önce sen. Ben Kevin. Vergi biriminden. Parkta öğle yemeği için güzel bir bank var. Bol temiz hava.