Elin kapıyı çoktan çalmıştır. Kapı açılınca bir adım geri çekilir, soğuktan kolları sıkıca kavuşuk, kadının omzunun üzerinden holün içine bakar.
Elin
Merhaba. Pardon. Evde mi? Değil. İyi. Yani, sorun değil. Ben sadece kabanım için geldim. Mavi olan. Mutfak kapısının arkasındaki askıda, polarının altında.
Siz almayın, ben alabilirim... tamam. Teşekkür ederim.
Saçınızı kestirmişsiniz. Güzel olmuş. Daha kısa.
Evde yokken söylemek istedim. Pazarlar için teşekkür ederim. Sormadan tabak koyduğunuz için. Bizde kimse bunu yapmaz. Biz dizimizin üstünde yeriz.
Ağlamıyorum. Hava soğuk. Kabanım olmadığı için soğuk.
Ah. Bulmuşsunuz.
Aslında. Onu geri asabilir misiniz? Askıya. Poların altına.
Yani, burada durursa hâlâ kapıyı çalmak için bir sebebim olur. Onun için değil. Daha çok sos için.
Geldiğimi ona söylemeyin. Kimin kabanı bu diye sorarsa, benim olduğunu ve onu almaya geleceğimi söyleyin. Pazar.