İşler arasında bir oyuncu nasıl sıcak kalır

Takvimde üç aydır hiçbir şey yok. Biri sorduğunda hâlâ "oyuncuyum" diyorsun ve bu hâlâ doğru, ama kelime artık yaptığın bir şey değil, iddia ettiğin bir şey gibi hissettirmeye başlıyor. Sonra yeni bir proje çıkıyor ve rolleri yine aynı beş isim kapıyor. Çünkü onlar sıcak.

O beş kişi hakkında anlattığımız hikâye şu: biri onlar için bir karar vermiş. Daha iyi bir ajans. Bu sene moda olan bir yüz. Bir kere girdikleri ve bir daha asla girmek zorunda kalmadıkları bir oda.

Bunun bir kısmı doğru, aksini iddia etmek de kendi başına bir yalan. Erişim gerçek. Şans da öyle, bu sezon piyasanın aradığı görünüme sahip olmak da öyle. Ama on dört yıldır bu işin içindeyim ve sürekli çalışan oyuncularda gerçekten fark ettiğim şey, bunların hepsinden çok daha sıradan. Onlar sıcak. Hazırlar ve kendi içlerinde rahatlar. Geçen hafta bir odadaydılar. Salı günü biriyle bir sahne prova ettiler. Seçmeye girdiklerinde motorlarını çalıştırmıyorlar. O zaten çalışıyor.

Sıcaklık bu işin kontrol edebildiğin kısmı, o yüzden ne olduğunu tam olarak tanımlamaya değer.

Sıcaklık bir iltifat değil, bir durumdur

Soğuk bir oyuncunun bir seansa nasıl başladığını izle. İlk doksan saniye idari işlere gider: bugün sesi ne kadar yüksek çıkıyor, elleri ne yapıyor, hiç durmadığı bir odada kendi sesi nereye oturuyor. Sonra oyunculuğa başlar.

Bir seçmede o doksan saniye, seçmenin kendisidir.

Sıcak bir oyuncu bunu atlar. Konuşmanın tam ortasından girer, çünkü salı günü ne yapıyorsa hâlâ bedenindedir ve ilk repliğin inecek bir yeri vardır.

Bu, hafızayla ilgili değil, yetenekle de değil. Bu, tepki verebilme meselesi: karşındakinin az önce söylediğini içine alıp bir sonraki hareketini ona göre değiştirme refleksi. Karşında konuşan başka bir ses olmadan iki hafta geçince, sahnenin kendisini değil, sahne hakkındaki kendi fikrini oynamaya başlarsın. Kendi okumanda çok iyileşir, başkasınınkine tamamen sağır kalırsın.

Bu yüzden "enstrümanını akortta tut" tavsiyesi işe yaramaz. Bir sahneyi kendine karşı prova edemezsin. Ama blablabla ile sıcak kalabilirsin.

İşler arasında sıcak kalmak gerçekte ne gerektirir

Üç şey var ve her biri kendi başına bir sorun.

Senin yazmadığın malzeme, çünkü kesintiye uğraması gereken tam olarak kendi içgüdülerin. Yüksek sesle, senin belirlemediğin bir tempoda konuşan başka bir ses. Ve kimsenin senden bir şey beklemediği bir çarşamba günü bunu yapmak için bir neden.

Bunların her biri hep bir şeye mal oldu. Bir sınıfın parası var ve başkasının belirlediği bir programa göre buluşulur. Bir sahne ortağının bedeli bir iyilik, ve her istediğinde bu iyilik daha da ağırlaşır. O özel korkuyu bunun gece on bir versiyonunda yazdım, çünkü çoğu oyuncunun bırakmasının gerçek nedeni tembellik değil, sormanın verdiği suçluluk.

Üçüncüsü en kötüsü. Bunu bugün yapmak için genelde neden bir iştir, iş de senin sahip olmadığın şeydir.

Yani sıcak kalan oyuncular genelde zaten çalışıyor olanlar. Sıcaklık sana işi getirir, iş seni sıcak tutar ve bu döngünün içinden bakınca tam olarak seçilmiş olmaya benzer. Değil. Bu bir arz sorunu, arz sorunları da çözülebilir.

Dokuz sahne, ücretsiz, kendi dilinde

Biz de birkaç tane yazdık.

Ücretsiz prova kütüphanesinde dokuz özgün sahne var. Her birinde iki karakter, kırk elli küsur replik, bir ruh hâlini değil gerçek bir dönüm noktasını taşıyacak kadar uzun. Anneleri hiç var olmadığına yemin ettiği bir kapının anahtarını bulan iki kardeş. En yakın arkadaşlar ve yanlış bir grup sohbetine düşen bir ekran görüntüsü. Babalarının evini boşaltan, son sesli mesajını silip silmemek konusunda tartışan iki yetişkin kardeş. Bir dedektifin, karısının alibisini tek bir yanlış ayrıntı ikisinin de birbirini kolladığını ortaya çıkarana kadar prova eden kocası.

Prova edilsinler diye yazıldılar. Tekrar tekrar. Ve yazmaya devam ediyoruz, böylece kütüphane büyümeye devam ediyor.

Hepsi hesap açmadan okunabilir. Uygulamada iki rolden hangisini istersen prova edebilirsin, diğer rol 33 dilde önceden kaydedilmiş, yani sana cevap veren ses, kostüm giymiş İngilizce yerine kendi dilini kendi ritmiyle konuşur. Ana dilin olmayan bir dilde çalışıyorsan, asıl mücadelenin büyük kısmı bu farktır.

PDF ya da Fountain olarak indir. Sınıfa götür: lisans, eğitmen eşliğindeki atölyeleri de kapsar, yani öğretmenin bütün sınıfı bunlarla çalıştırabilir. Prova selftape'leri çek. Kapsam dışında tuttuğu tek şey onları satmak, ticari olarak prodüksiyona sokmak ya da resmî biri tarafından yazıldığını iddia etmek.

Hiçbir şeyin süresi dolmuyor. Kart yok, deneme süresi de yok. Mart ayında da hâlâ orada duracak dokuz sahne bunlar.

Sonra çek

Prova, tepki verme becerisini canlı tutar. Kamera karşısında oynamak ayrı bir kas ve kendi takvimine göre soğuyor.

Bir sahnenin nasıl hissettirdiği ile ekranda nasıl göründüğü arasındaki fark, çoğu selftape'in kaybedildiği yer, ve bu farkı düşünerek kapatamazsın. Onu, hiçbir şey riske girmezken kendini tekrar tekrar izleyerek kapatırsın. En cesur tercihinin hiçbir şey gibi göründüğünü ya da her cümlenin sonunda sesini düşürdüğünü keşfetmek için dünyanın en ucuz yeri, bir prova sahnesidir.

Telefonu gerçek bir çekimde kuracağın gibi kur. Tek bir cihaz üç işi birden görür: kamera, okuyucu, telesufler. Kimse izlemiyor olsa da kontrol listesini uygula, çünkü mesele, önemli olan çekimden önce bunun otomatikleşmesi.

Sonra çekimi sil. Buna izin var. Zaten mesele hiçbir zaman o çekim değildi.

Gerçek bir hayata sığan bir hafta

Haftada iki üç kez yirmi dakika, bir pazar günkü üç saatten daha iyi sonuç verir. Sıcak kalmak sprint değil, süreklilik ister.

İşe yarayan bir düzen şöyle: pazartesi yeni bir sahneyi bir kez oku ve dönüm noktasının nerede olduğunu işaretle. Çarşamba ayakta, yüksek sesle çalıştır, iki rol de sana cevap versin, kamera yok. Cuma bir kez çek, bir kez izle. Gelecek hafta yeni sahne.

Pazartesi geçişinden daha fazlasını almak istiyorsan, sahneyi düzgünce analiz etmek bir prova sahnesini bir okumadan daha değerli kılan şeydir. Ve asıl paslanan şey hızlı karar verme becerinse, soğuk okuma çalışılabilir bir beceridir ve bu sahneler tam da onları hiç görmemiş olman sayesinde bunun için iyi bir malzeme.

Sonunda dokuzunu da bitireceksin. O zaman kendi malzemeni getir, blablabla onun üzerinde de aynı işi yapar: diğer rolleri seslendirir ve ne kadar sürersen sürsün bekler, çünkü sözünü asla kesmez. Bu şekilde prova yapmak hiçbir şeye mal olmaz ve kaç sahne tuttuğunun bir sınırı yok. Selftape çekmek de, giriş yapmış ya da yapmamış olman fark etmeden, hiçbir şeye mal olmaz. Kendi sahnelerinden ikisi tam kayıtlı seslerle gelir, ondan sonrası için telefonuna yüklü sesler devreder, ya da Pro gerisini açar.

Ama önce dokuzuyla başla. Zaten seslendirilmişler ve zaten bekliyorlar, bu da son bahaneni de ortadan kaldırıyor.

Aynı beş isim

Onları hâlâ fark ediyorum. Bu hiç geçmedi ve geçmesi de gerektiğini düşünmüyorum.

Ama onlarla geri kalan herkes arasındaki mesafe, alttan bakınca göründüğünden daha küçük ve daha sıkıcı. Kurak bir dönemdeki bir çarşamba günü senden daha iyi değiller. Sadece durmadılar, çünkü çoğunlukla devam etmek için kimseden izin istemek zorunda kalmadılar.

Gerçekten sana devredebileceğimiz tek parça buydu. O yüzden ücretsiz, kendi dilinde, ve hiçbir yere gitmiyor. Bu gece birini seç ve yüksek sesle söyle. Buradaki başka hiçbir şey karmaşık değil.