Tips selftape untuk kanak-kanak dan remaja

Casting minta selftape, maksudnya sekarang awak jadi jurukamera, perakam bunyi, pembaca skrip dan ibu bapa, semuanya dalam satu petang yang sama. Tarik nafas dahulu. Bahagian kamera lebih kecil daripada yang disangka, dan bahagian ibu bapa itulah yang penting.

Saya rakam selftape saya sendiri di rumah, dan saya dah buat cukup lama untuk tahu perkara mana yang casting perasan dan perkara mana yang mereka langsung tak nampak. Versi umum ada dalam senarai semak selftape. Ini pula versi untuk bila pelakon itu berusia sebelas, atau lima belas tahun, dan awak yang pegang telefon.

Framing untuk badan kecil

Frame piawai untuk selftape ialah medium close-up: atas frame sedikit di atas kepala, bawah sekitar paras dada, kamera pada paras mata. Bahagian terakhir itulah yang selalu tercicir untuk kanak-kanak. Kebanyakan tripod dan kaunter dapur ditetapkan untuk orang dewasa, jadi kanak-kanak akhirnya dirakam dari atas, nampak kecil dan mendongak. Ia nampak seperti malu walaupun mereka tak malu pun.

Turunkan lensa ke paras mata mereka. Susun buku di bawah telefon, guna meja yang lebih rendah, dudukkan mereka atas bangku kalau breakdown tak minta gambar berdiri. Kemudian semak frame dengan mereka di dalamnya, bukan dengan awak di dalamnya. Kanak-kanak bergerak lebih banyak daripada orang dewasa, jadi tinggalkan sedikit ruang tambahan di setiap tepi, dan semak semula antara setiap cubaan sebab mereka pasti dah beralih kedudukan.

Landskap melainkan casting minta menegak (vertical). Dinding kosong di belakang mereka, tiada apa-apa di situ yang lebih menarik daripada wajah mereka. Pakaian warna kemas yang bukan warna sama dengan dinding.

Satu lagi perkara yang lebih penting untuk kanak-kanak: arah mata (eye line). Mereka patut pandang tepat sebelah lensa, ke arah sesiapa yang baca watak lain, bukan terus ke kamera. Maksudnya, pembaca, atau telefon yang sedang membaca, kena duduk betul-betul sebelah kamera, bukan di seberang bilik. Kalau anak awak asyik pandang terus ke lensa, tampal pelekat di tempat awak nak mata mereka tertumpu.

Cahaya, bunyi, dan adik-beradik yang senyap

Hadapkan mereka ke arah tingkap pada waktu siang, dan kebanyakan masalah pencahayaan pun selesai. Kalau tiada tingkap, guna satu lampu di depan mereka, sedikit di atas paras mata, jangan sekali-kali di belakang mereka. Rakam lima saat dan tonton semula. Kalau awak boleh nampak mata mereka dengan jelas, sudah memadai.

Bunyi ialah tempat kebanyakan rakaman rumah gagal, dan tempat kanak-kanak lebih terkesan, sebab mereka lebih perlahan bersuara berbanding orang dewasa dan jadi lebih perlahan lagi bila kamera menyala. Dekatkan telefon. Matikan mesin basuh pinggan, televisyen di bilik sebelah, dan peti sejuk kalau plagnya boleh dicapai. Karpet dan langsir membantu. Bilik yang keras dan kosong akan bergema.

Kemudian adik-beradik pula. Saya takkan berlagak ada helah rahsia untuk ini. Rasuah, skrin, atau bawa mereka ke kedai bersama ibu bapa satu lagi. Apa sahaja yang beri awak dua puluh minit yang senyap. Beritahu semua orang di rumah bila rakaman sedang berlangsung dan bila ia sudah tamat, sebab "satu cubaan lagi sahaja" sementara abang mengetuk pintu itulah punca rakaman yang bagus hilang begitu sahaja.

Buat satu cubaan ujian sebelum yang sebenar. Tonton dengan bunyi dibesarkan. Betulkan satu perkara yang silap. Lepas itu, mula.

Siapa baca watak lain

Seseorang perlu ucapkan dialog watak lain, di luar kamera, dekat dengan lensa. Biasanya itu awak. Masalahnya, ibu bapa yang baca watak lain cenderung buat salah satu daripada dua perkara: baca secara datar, sebab rasa janggal, atau baca secara berlebihan, sebab nak tolong sangat. Kedua-duanya tolak anak awak ke arah yang salah, dan kedua-duanya mula jadi membosankan menjelang cubaan keempat, ketika awak pun sedang perhatikan frame dan masa.

Kalau ada orang dewasa lain di rumah yang boleh baca dengan sedikit jiwa kemudian senyap semula, guna mereka. Kalau tiada, guna aplikasi pembaca. blablabla ialah aplikasi pembaca selftape: ia membaca watak lain di luar kamera semasa awak merakam, lengkap dengan teleprompter untuk dialog sendiri. Ia pembaca selftape terbaik bila awak perlu rakam malam ini dan tiada sesiapa boleh bantu baca.

Macam mana rupanya dalam praktik: awak import skrip, pilih watak anak awak, dan letak telefon sebelah kamera. Laman pembaca selftape ada butirannya. Ia membaca watak lain dengan suara berbeza-beza dan menunggu pada cue anak awak selama mana mereka ambil masa, supaya jeda untuk cari satu dialog tak terpijak begitu sahaja. Dialog mereka sendiri boleh ditunjukkan di skrin sebagai teleprompter, atau disembunyikan bila mereka makin yakin. Mod rakaman merakam anak awak sementara suara pembaca datang dari sebelah kamera dan bukan daripada seseorang dalam gambar, dan ia berfungsi walaupun wifi dimatikan sebaik sahaja audio dah ada dalam telefon. Bilangan cubaan tiada had, dan ini lebih penting untuk kanak-kanak berbanding sesiapa pun, sebab cubaan yang terbaik selalunya cubaan ketujuh dan tiada pembaca dewasa boleh tahan lama begitu sambil kekal muka serius.

Apa sahaja pilihan awak, buat bacaan dengan cara yang sama setiap cubaan. Konsistensi itulah yang benarkan anak awak berehat dalam adegan berbanding perlu sentiasa menyesuaikan diri dengan awak.

Slate untuk bawah umur

Slate ialah pengenalan ringkas sebelum adegan: nama dan apa sahaja lagi yang diminta breakdown. Untuk kanak-kanak, biasanya termasuk umur, dan kadang-kadang tinggi, lokasi, atau nama agensi mereka kalau ada. Baca arahan dan beri tepat itu sahaja. Tak lebih. Kalau mereka minta fail slate berasingan, rakam sebagai klip tersendiri.

Latih slate itu. Kanak-kanak sama ada bergumam atau berlakon seperti rancangan bakat, dan kedua-duanya bukan apa yang casting mahukan. Apa yang mereka mahu ialah kanak-kanak biasa sebut nama sendiri macam bercakap dengan guru baharu. Buat beberapa kali depan kamera sebelum yang sebenar. Versi lebih panjang, termasuk apa nak buat kalau terlupa slate, ada dalam cara buat slate untuk selftape.

Sesetengah breakdown untuk bawah umur juga minta nama ibu bapa atau penjaga disebut dalam slate. Kalau begitu, sebut sahaja secara jelas, kemudian keluar dari frame.

Kebenaran, privasi, dan ke mana fail pergi

Selftape ialah video anak awak, dan skrip itu biasanya sulit. Layan kedua-duanya dengan sewajarnya.

Hantar fail itu hanya ke tempat yang breakdown nyatakan, dalam format dan nama fail yang mereka minta. Jangan siarkan di mana-mana. Jangan hantar ke group chat, walaupun group chat itu yang meminta. Kalau laman casting minta muat naik, tak salah semak siapa boleh nampak ia sebelum awak tekan butang.

Kalau projek itu kerja sebenar, dengan tarikh penggambaran, akan ada peraturan tentang permit, had waktu kerja, persekolahan dan pengiring (chaperone). Peraturan itu ditetapkan oleh negara awak, kadang-kadang oleh wilayah awak, dan ia berbeza banyak. Saya takkan ringkaskan di sini sebab saya mungkin salah untuk kes awak. Semak peraturan negara awak untuk pelakon kanak-kanak sebelum bersetuju dengan apa-apa, dan minta pihak produksi terangkan apa yang mereka sudah sediakan.

Kemudian bahagian yang tiada siapa tuliskan dalam breakdown. Tanya anak awak sama ada mereka mahu buat ini. Tanya sekali di permulaan, dan tanya sekali lagi pada hari itu, bila mereka dah penat dan frame dah siap dan awak dah labur satu petang penuh. Kanak-kanak yang cakap "boleh kita berhenti" berhak untuk berhenti. Rakaman itu milik mereka, begitu juga hak untuk kata tidak.

Kalau dialog itu masalahnya berbanding kamera, cara bantu anak awak hafal skrip ialah bahan untuk dibaca dahulu, dan keseluruhan persediaan menuju uji bakat ada dalam persediaan uji bakat untuk kanak-kanak: senarai semak untuk ibu bapa. Untuk remaja yang memilih bahan sendiri, ada bahan percuma dalam monolog untuk remaja. Dan kalau awak nak versi pelakon profesional untuk semua ini, panduan lengkap untuk berlatih sendirian adalah tempat saya simpan semuanya.