Çocuklar için seçme hazırlığı: veli kontrol listesi

Çocuğunun bir seçmesi var. Belki bir okul oyunu, belki bir reklam, belki gerçek bir film seçmesi. Sen hiç sete adım atmadın ve casting'ten gelen e posta sanki daha önce atmış biri için yazılmış gibi okunuyor. Bekleme odasında yan yana otursaydık sana vereceğim kontrol listesi bu.

Danimarka'da çalışan bir oyuncuyum. O bekleme odalarının çoğunda oturdum ve yardımın nasıl göründüğünü bilmeden yardım etmeye çalışan bir sürü veliyi izledim. Çoğu göründüğünden daha basit. Senin işin koçluk yapmak değil. Senin işin haftayı sakin, materyali hazır, günü ise mümkün olan en iyi şekilde sıkıcı hale getirmek.

Casting e postası aslında ne istiyor

Herhangi bir şey yapmadan önce iki kere oku. Sonra elinde bir kalemle bir daha oku.

Casting e postaları birkaç satıra çok şey sığdırır ve her satır bir talimattır. Bir yerlerde şunları bulacaksın:

• Sides. Çocuğunun hazırlaması gereken sayfalar için sektörde kullanılan kelime bu. Genelde bir iki sahne, bazen bir monolog, bazen sadece "kendinden bahset" diye bir paragraf.
• Rol. Hangi karakter onun. Belli değilse sor. Kimse o soruya kızmaz.
• Format. Yüz yüze mi, yoksa evde çekilen bir selftape mi. Kayıtsa çerçeveleme, dosya adları ve nereye gönderileceğine dair talimatlar olacak. Tuhaf görünenler dahil hepsine harfiyen uy.
• Slate. Kamerada kısa bir giriş, isim ve çocuk için genelde yaş, bazen boy veya yaşadığı yer. Onların istediği tam olarak budur. Fazlası değil.
• Son tarih. Buzdolabına yaz.
• Kıyafetle ilgili bir not varsa. "Nötr renkler, logo yok" yaygın bir istektir. Kostüm talebi değildir.

E postada çalışma izni, refakatçi veya çalışma saatlerinden bahsediliyorsa, bu ülkenin çocuk oyuncu kurallarının devreye girdiği anlamına gelir. Her ülke bunu farklı şekilde ele alır. Yaşadığın yerde neyin geçerli olduğunu gün öncesinde kontrol et, gününde değil.

E postada belirsiz bir şey varsa cevap yaz ve sor. Casting, konuyu kaçırmış bir kayıt almaktansa kibar bir soruya cevap vermeyi tercih eder.

Önceki hafta

Bu, repliklerin öğrenildiği ve sahnenin anlaşıldığı hafta. Bunlar iki ayrı iş ve ikincisi daha önemli.

Önce tüm sahneyi birlikte oku, sadece çocuğunun repliklerini değil. Bu insanlar kim? Karakter ne istiyor? Sahne başlamadan hemen önce ne oldu? On yaşında bir çocuk bu sorulara, açıkça sorarsan cevap verebilir. Verebildiği anda replikler bir liste olmaktan çıkıp birinin gerçekten söyleyeceği bir şey olmaya başlar.

Sonra replikler. Lütfen bunu ev ödevine çevirme. Kısa oturumlar, günde birkaç kez, mutfak masasında geçen uzun bir akşamdan daha iyi sonuç verir. Çocuğunun repliklerini onun yerine yapmadan öğrenmesine nasıl yardım edersin konusunda ayrı bir yazı yazdım, kısası şu: diğer rolü sen oku, senaryoyu istediği kadar elinde tutsun ve hâlâ eğlenceliyken bırak.

Diğer karakteri okumaktan yorulduğunda, ki yorulacaksın, bir uygulama devralabilir. blablabla diğer her rolü farklı bir sesle okur ve çocuğunun repliğinde ihtiyacı kadar bekler, böylece sen akşam yemeği hazırlarken sahneyi on kez çalışabilir. Seçme bir monologsa, /practice/monologues adresindeki ücretsiz metinler gerçek metin başka bir şey olsa bile iyi bir pratiktir, /practice adresindeki tam sahneler de aynı sebeple orada. Gençlere yönelik olanları gençler için monologlar yazısında bir araya getirdim.

Haftanın ortasında bir yerde, senaryo elinden alınmış halde sahneyi bir kez çalıştır. Sınav yapmak için değil. Sadece zayıf noktaların nerede olduğunu görmek için, böylece son birkaç gün doğru repliklere gitsin.

Önceki gece

Her şeyi hazırla. Kıyafetler, basılı sides, su, atıştırmalık, adres veya link, casting'in istediği formlar. Kayıtsa telefonu şarj et.

Selftape ise bu gece veya daha önce kaydet, son tarihin sabahında değil. Çocuklar sabırlarını yetişkinlerden daha çabuk tüketir ve baskı altında çekilen bir kayıt bunu belli eder. Kurulumun kendisi çocuklar ve gençler için selftape ipuçları yazısında: küçük birini çerçeveleme, ışık, ses, diğer rolü kimin okuyacağı ve yan odadaki kardeş meselesinde ne yapılır.

Replikleri bir kez, hafifçe çalıştır, sonra bırak. Bir tur. Beş değil. İş bitti ve son akşam uyku için. Aşırı yorgun bir çocuk sahnede dinleyemez, casting'in izlediği şeyin büyük kısmı da zaten dinlemek.

Gerçekten düşündüğünü söyle: Bunu yaptığın için gurur duyuyorum ve nasıl geçerse geçsin sorun değil. Sonra başka bir şeyden konuş.

Seçme günü

Kimsenin acele etmediği kadar erken, ama çocuğunun bir saat koridorda oturup suskunlaşacağı kadar da erken değil, var ol. Replikleri ezbere bilseler bile sides'ı yanında götür. Sayfaları elinde tutmasına izin var ve bu sakinleştirici.

Bekleme odasında senin işin mobilya olmak. Sıcak, orada olan bir mobilya. Replikleri bir kez daha çalıştırma. Not verme. Çocuğunu odadaki başka bir çocukla, ne sesli ne de yüzünle, kıyaslama. Sohbet etmek isterse köpekten bahsedin.

İçeri girdiklerinde, casting aksini söylemedikçe tek başlarına girerler. Bu normal. Uzun bir beş dakika gibi hissettirebilir. Genelde beş dakikadır.

Selftape günüyse aynı kural oturma odanda geçerli. Odayı hazırla, kaydı başlat, diğer rolü sen oku ya da uygulamanın yapmasına izin ver, sonra çekimi çekim olarak bırak. İki üç deneme fazlasıyla yeterli. Casting farklı tercihlerle iki çekim istediyse tam olarak iki tane gönder.

Sonrasında

Odada ne olursa olsun, dışarı çıktıklarında söyleyeceğin ilk şey "nasıl geçti" olmasın. Sandviç ister mi diye sor.

Hazır olduklarında sana anlatacaklar ve anlattıkları genelde beklediğin şey olmayacak. Harika bir oda içeriden berbat hissettirebilir. Bir replikte takılmak dünyanın sonu gibi hissettirebilir ve izleyenler için hiçbir anlam ifade etmeyebilir. Senin tepkin ona bunu nasıl taşıyacağını öğretir, o yüzden hafif ve nazik tut.

Sonra bekle. Casting nadiren hayır der. Sadece sessizleşirler. Haftalar geçebilir. Bir callback gelirse kontrol listesini yeni sayfalarla tekrarla. Hiçbir şey gelmezse, bu da hem çocuklar hem de benim için normal bir sonuç. Çoğu seçme sonuçlanmaz. Sonuçlananlar genelde kendimizi en iyi hissettiğimiz seçmeler de olmuyor.

Bir kez, açıkça konuş. Neyi keyifle yaptın? Neyi farklı yapardın? Sonra bir sonraki şeye geç, ister bir sonraki seçme olsun ister cumartesi futbolu. Oyunculuğa devam eden çocuklar, seçmeyi kim olduklarına dair bir hüküm değil de yaptıkları bir şey olarak görenler.

Çocuğundan istenen işin zanaat tarafını anlamak istersen, tek başına prova yapmanın eksiksiz rehberi oyuncular için yazıldı ama yöntem her yaşta aynı. Bir kez oku, o bekleme odasındaki sakin velilerin zaten bildiğini sen de bileceksin.