Okuyucu olmadan selftape nasıl çekilir

Çarşamba gecesi saat 22.00. Sides az önce düştü. Selftape yarın öğlene kadar teslim edilmeli. Hâlâ seninle replik çalışacak iki kişiye mesaj atıyorsun. Biri uyuyor. Biri başka şehirde. Rehberinde üçüncü bir seçenek arıyorsun, yok.

Yani okuyucu olmadan selftape çekmenin bir yolunu bulmak zorundasın.

Bu, selftape'in en yaygın sorunlarından biri ve en az konuşulanlarından da. Selftape'ler artık ilk tur castinglerin büyük bölümünde yüz yüze seçmelerin yerini aldı. ABD'de Backstage, bu değişimin 2020 sonrasında kalıcı hale geldiğini aktardı ve casting direktörleri artık bir rol için yüzlerden binlerce bant alıyor. Sürecin tamamı için selftape kontrol listesi var, ama okuyucu meselesi ayrı ve dürüst bir bakışı hak ediyor. Çünkü burada seçtiğin yaklaşım sadece lojistik değil, performansını da etkiler.

Seçenek 1: Her iki tarafı da kendin kaydet

En basit yol. Diğer karakterin repliklerini telefona kaydediyorsun, hoparlörden çalıyorsun ve kendi kısmını kameraya karşı canlandırıyorsun.

Ben bunu yıllarca yaptım. Şöyle oluyor.

Diğer replikleri düz okuyorsun çünkü canlandırmaya çalışmıyorsun, sadece geçip geçmek istiyorsun. Yani bantta verdiğin tepkilerin enerji kaynağı ölü. Performansın da ona göre alçalıyor. Tempo kilitli çünkü kayıt senin ne zaman bitirdiğini bilmiyor. Bir repliken önce biraz nefes almana gerek duysan - olmaz. Kayıt devam ediyor.

Sıkışıldığında işe yarıyor. Bu şekilde bantlar gönderdim, idare etti. Ama "idare etti" kelimesi her oyuncuyu biraz tedirgin etmeli.

Asıl bedel görünmez: keşifleri bırakıyorsun. Diğer okumayı zaten bildiğin için - sonuçta sen kaydettirdin - dinlemeyi bırakıyorsun. Oysa ilginç seçimler dinlemekten çıkıyor.

Seçenek 2: Metinden sese

Telefonunda yerleşik bir metin okuma motoru var. Diğer karakterin repliklerini bir not uygulamasına yapıştırıp sesli okutabilirsin. Bazı oyuncular bunu kayda girmeden önce replikleri el olmadan çalıştırmak için kullanıyor.

Sessizlikten iyi. Ses, tepki vereceğin bir şey sunuyor, sahneyi monoloğa değil bir sahneye benzetmiş oluyor.

Ama zamanlama sorunu önceki yöntemden daha kötü. Metin okuma sabit hızda ilerliyor. Tepkilerini beklemiyor. Bir kavga sahnesinde hızlanmıyor. Bir insanın gerçekten kastederek söylediği gibi bir kelimeye ağırlık vermiyor. Performansını bir metronoma göre şekillendiriyorsun.

Pratik bir sorun da var: temel metin okuma robotsu geliyor. Sen de bunu biliyorsun ve beynin duyduğunu yarı yarıya görmezden geliyor. Kullanım koşulları sözleşmesi okuyan bir sese gerçek tepki vermek zor.

Metin okumayı kullanan oyuncularla konuştum, hepsi aynı şeyi söylüyor: ezbere yardımcı oluyor. Performansa yardımcı olmuyor.

Bir uygulama ile okuyucusuz selftape

Ben bunu çözmek için uygulama yaptım, yani önyargımı açıktan söylüyorum. Ama neyin işe yarayıp neyin yaramadığını da somut olarak anlatacağım.

blablabla gibi prova uygulamaları sahneyi içe aktarmana, karakterini seçmene ve diğer tüm tarafların yüksek sesle okunmasına izin veriyor. Uygulama senin repliklerinde bekliyor. Bitirince devam ediyor. Bu bekleme, diğer iki seçenekten temel farkı. Zamanlayıcı yok. Sabit kayıt yok. Sahne senin temponla nefes alıyor.

Sesler temel metinden okumadan daha iyi. Bir insandan ayırt edilemez değil ama beynin onlara gerçek bir sahne ortağıymış gibi davranmasına yetecek kadar iyi. Bu, göründüğünden daha önemli. Seste biraz hayat olunca, tepkilerin canlandırılmış tepkiler yerine gerçek tepkiler oluyor.

Kendi selftapelerim için blablabla kullanıyorum. Sahneyi birkaç kez uygulamayla çalışıyorum, ritmi oturtmak için. Sonra kayıta girerken uygulamayı kamera dışında okuyucu olarak çalıştırıyorum. Casting direktörü uygulamayı görmüyor. Sadece temiz ve tutarlı bir ses duyuyor.

Sınırları var. Uygulama okuyucu seni şaşırtmıyor. Senin içinde bir şeyi harekete geçirecek beklenmedik bir tercih yapmıyor, harika bir sahne ortağının yaptığı gibi. Replikleri her seferinde aynı şekilde okuyor. Bu tutarlılık sürecinin başında işe yarıyor, sonrasında kısıtlıyor. Birkaç geçişten sonra kalıptan çıkman lazım: yeni niyetler dene, dinamikleri değiştir, kendini şaşırt. Bunu uygulama senin için yapmıyor.

Gerçekte önemli olan

"Okuyucusuz selftape nasıl çekerim" sorusunun arkasındaki gerçek soru teknik değil, performans meselesi.

Okuyucu sana tepki vereceğin bir şey sunmak için var. Bu tek iş. Seçtiğin yöntem sana tepki vereceğin hiçbir şey vermiyorsa, bant iki kişilik bir sahne olsa bile monoloğa benziyor. Casting farkı hissediyor. Adını koyamayabilirler ama hissediyorlar. Bonnie Gillespie, Self-Management for Actors adlı kitabında şunu yazıyor - bu ABD odaklı bir kaynak ama prensip evrensel: en iyi seçmeler, gerçekten dinleyen oyunculardan geliyor, dinliyormuş gibi yapanlardan değil.

Hangi yöntemi kullanırsan kullan, bandı şu tek soruyla izle: dinliyor muyum? Dinliyormuş gibi yapmıyorum. Gerçekten bir şey duyup yapacağım şeyin değişmesine izin veriyor muyum.

Evet ise, seçtiğin yöntem işe yarıyor.

Sadece kendi sıranı bekliyorsan, sesin ne kadar iyi olduğu fark etmiyor.

Pratik bir not

Sahneye göre yaklaşımları birleştiren oyuncular tanıyorum. Hızlı gidip gelen kısa sides - uygulama tempoyu daha iyi tutuyor. Ağır alt metinli uzun dramatik sahneler - bazen sessizlik ve kendi hayal gücün herhangi bir dış sesten daha iyi hizmet ediyor.

Tek bir doğru cevap yok. Asıl soru şu: kasete geldiğinde çalışmayı yapmış mıydın, yoksa okuyucu bulamadığın için provaları atladın mı? Bu, gerçekten senin kontrolünde olan kısım. Tam resmi görmek istiyorsan - sahne analizi, ezberleme, soğuk okuma, monoloğlar - hepsini yalnız prova yapmanın tam kılavuzu'nda topladım. Sahne başlamadan önceki sekiz saniye, hâlâ sen olduğun ve henüz karakter olmadığın an için ayrı bir yazı var: selftape'de slate nasıl yapılır. Bu sefer bir insan okuyucun varsa, selftape için iyi okuyucu nasıl olunur onları güçlendirecek yol.

blablabla'yı App Store'dan indir