Casting direktörlerinin selftape'lerde gerçekten dikkat ettiği şeyler

Casting direktörleri her rol için yüzlerce selftape izler. Bazen binlercesini. Sahnenin büyük bölümünü artık selftape'lerin oluşturduğu yıllardır biliniyor. CD'ler ne fark yarattığını açıkça konuştular; ve dikkat ettikleri şeyler neredeyse hiçbir zaman oyuncuların endişelendiği şeyler değil.

Kısaca söylersek: hazırlık, prodüksiyon kalitesini her seferinde geçer.

İşi yapıp yapmadığını hemen anlıyorlar

Bu, CD'lerin selftape hakkında konuştuğu hemen her röportajda, panelde ya da atölyede gündeme geliyor. İlk birkaç saniyede oyuncunun hazırlanıp hazırlanmadığını ya da şansa bırakıp bırakmadığını anlıyorlar. Ezber meselesi değil bu. Sahneyi anlayıp anlamadığınla ilgili.

Malzemeyi anlayan bir oyuncu özgün seçimler yapar. Tepkileri yerli yerinde oturur. Diğer karakterin repliklerini sadece kendi sırasını beklerken değil, gerçekten dinleyerek alırlar. Her repliğin arkasında bir niyet vardır.

Hazırlanmamış bir oyuncu ise jenerik okumalar sunar. Düzgün. Profesyonel. Ve iki yüz başka tape ile birbirinin aynısı. Kelimeler doğrudur ama altında hiçbir şey olmaz. Sahne analizi, kamerayı açmadan önce seni bu kategoriden çıkarır.

Self-Management for Actors'ın yazarı Bonnie Gillespie, bir oyuncunun malzemeyi bilip bilmediğini neredeyse anında anlayabildiğinden söz etti. Göz teması ya da sihirli bir özellik yüzünden değil. Hazırlık bedene yansır. Duruşun değişir. Nefesin değişir. Sahnede ne yaptığını bildiğinde gözlerin, sıradaki ne olduğunu hatırlamaya çalışırkenki gibi bakmaz.

Bakış açısı sandığından çok daha önemli

Selftape'de nereye baktığın, isteyerek ya da istemeyerek izleyiciye bir şey söyler. Doğrudan kameraya bakmak samimi ve yüzleşen bir his verir. Yana bakış gündelik bir his yaratır. Kameradan çok uzağa bakmak, sahnenin başka bir yerde geçtiği ve bizim bunu sadece dışarıdan duyduğumuz hissini uyandırır.

Standart, lensin tam yanı. Okuyucunun kameranın hemen yanında konumlanması gerekir; böylece bakış açın lense yakın olur ama doğrudan içine bakmak zorunda kalmazsın. İzleyici, konuşmaya dahil olduğunu hissedecek kadar yakın.

Bazı CD'lerin özel tercihleri var ve bunları breakdown'da belirtirler. O talimatları harfiyen uygula. Ama şüphe ettiğinde, her seferinde lensin tam yanı.

Onları durduran şeyler

CD'ler bir tape'i hızla bitiren şeyler konusunda oldukça tutarlı. Düzeltmeler büyük ölçüde kurulum aşamasında yapılıyor, bu yüzden her audition'dan önce gözden geçirdiğim bir selftape kontrol listesi tutuyorum.

Kötü ses. Seni net duyamazlarsa başka hiçbir şeyin önemi kalmaz. Yankı, arka plan gürültüsü, senden daha yüksek sesli bir okuyucu - bunların hepsi CD'yi sonraki tape'e geçiren sorunlar. Çözümü var. Sessiz bir oda ve 20-30 dolar değerinde bir yaka mikrofonu ses sorunlarının büyük çoğunluğunu çözer.

Yanlış çerçeveleme. Çok geniş, yüzünü göremezler. Çok dar, klostrofobik görünürsün. Göğsün ortasından başın biraz üstüne kadar bir orta yakın plan standarttır. Sahnede çok hareket ediyorsan kendine biraz daha alan bırak.

Aşırı üretilmiş tape'ler. CD'ler bunu defalarca söyledi. Sinematik ışıklandırma, birden fazla kamera açısı ya da dramatik müzik istemiyorlar. Oynamanı görmek istiyorlar. Prodüksiyon değeri çok yükseldiğinde, bir şeyleri telafi etmeye çalıştığın hissi uyandırıyor.

Talimatlara uymamak. Breakdown iki farklı yorumla iki çekim istiyorsa, iki çekim gönder, farklı yorumlarla. Üç değil. Tek uzun çekim değil. Temelde aynı yorumun biraz farklı ses düzeylerindeki iki çekimi de değil. Talimatları oku, uygula.

Gerçekten yanıt verdikleri şeyler

Özgünlük. Güçlü ve özgün bir seçim, güvenli ve doğru olanı her zaman geçer. CD'ler bu karakterin senin versiyonunu görmek ister. Herkesin oynadığı gibi oynarsın, seni başkalarına tercih etmeleri için hiçbir neden bırakmamış olursun.

Dinlemek. Repliklerinin aralarındaki anlar - diğer karakter konuşurken senin tepki verdiğin yerler - gerçek oyunculuğun burada olduğu zamanlardır. CD'ler bir oyuncunun duyduklarını gerçekten işleyip işlemediğini, yoksa sadece kendi sırasını bekleyip beklemediğini fark eder.

Sadelik. En iyi selftape'ler çoğu zaman en sadelerindendir. Yansız bir arka plan, net ses, iyi çerçeveleme ve dürüst seçimler yapan hazırlıklı bir oyuncu.

Okuyucu meselesi

CD'ler, çoğu oyuncunun her selftape için profesyonel bir okuyucuya erişimi olmadığını biliyor. Okuyucunun kalitesine göre seni değerlendirmiyorlar. Performansını değerlendiriyorlar; ve kötü bir okuyucu o performansı olumsuz etkiler.

Okuyucun cansız, replikleri aceleyle atlıyorsa ya da sana yanıt verebileceğin bir şey vermiyorsa, sahnede gerçek iş yapmak güçleşir. Okuyucu kamera dışında olsa bile performans bundan etkilenir.

Sana tutarlı enerji veren bir okuyucu bul. Bir insan harika olur. blablabla gibi bir prova uygulaması da işe yarar - diğer karakterlerin repliklerini okur ve seninkini bekler, böylece her çekimde güvenilir ipuçları alırsın. Önemli olan, tepki verebileceğin bir şeyin olması. Oyunculuk tepki vermektir; dairede yalnız olsan bile bu değişmez.

Özet

CD'ler senin için umuyor. Seni reddetmek için neden arayışında değiller - problemlerini çözecek birini arıyorlar. Hazır ol, özgün ol ve talimatlara uyu. Bu, o gün izleyecekleri tape'lerin büyük çoğunluğunun önüne geçirir.